Rozpoczynasz przygodę z językiem angielskim i zastanawiasz się, od czego zacząć, żeby się nie pogubić? Odpowiedź jest prosta: od fundamentów. A absolutnym fundamentem każdego zdania są zaimki osobowe w funkcji podmiotu (ang. subject pronouns).
To te małe, niepozorne słówka, które wskazują, kto wykonuje daną czynność. Bez nich nie powiesz, kim jesteś, co robisz ani co sądzisz o swoim kocie. Z tego artykułu dowiesz się, jak wyglądają zaimki od I do they, i rozwiążesz zagadkę słynnego słowa you.
Do dzieła! Nauka wcale nie musi gryźć.
Czym są zaimki osobowe w funkcji podmiotu?
W języku angielskim zdanie bez podmiotu (czyli wykonawcy czynności) praktycznie nie istnieje. Podczas gdy po polsku możemy powiedzieć po prostu „Mieszkam w Warszawie” (bo końcówka czasownika zdradza osobę), w angielskim musimy jasno wskazać: I live in Warsaw.
Zaimki w funkcji podmiotu stoją zazwyczaj na początku zdania, tuż przed czasownikiem.
Wielka zagadka słowa „YOU” – ty, wy, a może... Pan?
W języku polskim mamy skomplikowany system grzecznościowy. Kiedy rozmawiamy z szefem, mówimy „Pan”, do nieznajomej kobiety zwracamy się „Pani”, do znajomych „ty”, a do grupy ludzi „wy”. Angielski podszedł do tematu z genialną prostotą.
Zapamiętaj: Słowo you to językowy kameleon. W zależności od kontekstu oznacza:
- ty (do kolegi: You are my best friend.)
- wy (do grupy znajomych: Are you ready?)
- Pan / Pani / Państwo (w sytuacjach oficjalnych).
Jak Anglicy okazują szacunek, skoro nie mają słowa „Pan/Pani”?
Skoro do każdego mówi się you, to czy angielski jest mało elegancki? Skądże! To, czy traktujesz kogoś z dystansem i szacunkiem, wynika z całego kontekstu wypowiedzi, tonu głosu oraz zwrotów grzecznościowych, a nie z samego zaimka.
Jeśli rozmawiasz z profesorem lub klientem, powiesz po prostu you, ale możesz dodać jego nazwisko lub formalny tytuł:
- Could you help me, Sir? (Czy mógłby Pan mi pomóc?)
- Thank you, Professor Green. (Dziękuję Panu, Profesorze Green.)
Dzięki temu jedno krótkie słowo you obsługuje zarówno luźną rozmowę na imprezie, jak i oficjalne negocjacje biznesowe. Wygodne, prawda?
Kilka ważnych niuansów, o których musisz pamiętać
- Zaimka „I” nie da się ukryć – Bez względu na to, czy stoi na początku, w środku, czy na końcu zdania, „I” (ja) zawsze zapisujemy jako wielką literę. Piszemy My friend and I went out, a nie My friend and i...
- Pułapka zaimka „it” – W języku polskim stół to „on”, a książka to „ona”. W angielskim przedmioty nie mają płci. Stół i książka to po prostu it.
- Zwierzęta to też „it”? – Co do zasady tak. Jeśli jednak mówisz o swoim ukochanym psie lub kocie, którego traktujesz jak członka rodziny, możesz śmiało użyć he lub she.
A jeśli jeszcze nie pobrałeś materiałów z lekcji pierwszej dla początkujących, masz je w tym miejscu:
Wytłumaczenie oraz rozwiązanie ćwiczeń z tej lekcji:
Pobierz notatkę i ćwiczenia
Zaimki osobowe w funkcji podmiotu
