- Artysta i sztuka
- Kogut chce zostać artystą, ale sztukę myli ze sławą i pieniędzmi. O występie myśli tylko jako o drodze do kariery. Tytuł jest ironiczny: Kogut chce być artystą i tak nazywa go Lis, ale nim nie zostaje. (Strona PDF 1)
- Ambicja i pycha
- Ambicja Koguta nie ma oparcia w umiejętnościach. Bohater chce być od razu królem zwierząt. Kiedy dyrektor ocenia go uczciwie, Kogut się obraża. Lis na końcu nazywa to ambicją, ale czytelnik widzi pychę. (Strona PDF 1)
- Marzenia o sławie
- Zanim Kogut dojdzie do cyrku, ma już gotowy plan: sława, pieniądze, wyjazdy i kontrakt z wytwórnią filmową. Marzenia rosną szybciej niż jego możliwości. (Strona PDF 1)
- Udawanie i bycie sobą
- Kogut udaje lwa, a nie chce grać koguta. Za poniżające uważa granie tego, kim naprawdę jest. Opowiadanie pokazuje, że udawanie kogoś innego zamyka mu drogę do sukcesu. (Strona PDF 1)
- Ocena własnych możliwości
- Dyrektor mówi wprost: ryk jest niezły, ale są lepsze lwy. Kogut nie przyjmuje tej oceny. Brak samokrytyki sprawia, że odrzuca realną szansę. (Strona PDF 1)
- Praca i rozmowa o posadę
- Spotkanie z dyrektorem przypomina rozmowę kwalifikacyjną: pytanie o godność, próba umiejętności, propozycja. Kogut traci pracę na własne życzenie. (Strona PDF 1)
- Przyjaciele i ich rola
- Lis i narrator idą z Kogutem i widzą jego porażkę. Lis komentuje z ironią, ale nie odradza udawania. Narrator pyta wprost o powód. Każdy z nich inaczej reaguje na błąd przyjaciela. (Strona PDF 1)
- Ironia i przewrotna puenta
- Opowiadanie kończy się pytaniem Lisa zamiast odpowiedzi Koguta. Słowo ambicja brzmi jak usprawiedliwienie, a w rzeczywistości ośmiesza bohatera. (Strona PDF 1)
- Droga do cyrku i powrót
- Akcja to wędrówka do cyrku i powrót. W drodze tam Kogut snuje plany, w drodze powrotnej milczy. Uwaga Lisa o powrocie z zagranicy zapowiada, jak skończy się wyprawa. (Strona PDF 1)