„Dziady” cz. II Adama Mickiewicza to krótki dramat o ludowym obrzędzie wywoływania duchów. W nocy, w kaplicy przy cmentarzu, Guślarz przywołuje po kolei dusze zmarłych. Każda opowiada, za co pokutuje, i zostawia żywym przestrogę: jak żyć, żeby po śmierci trafić do nieba.
Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje o lekturze, wszystkie postacie i duchy, to, co w obrzędzie jest pogańskie, a co chrześcijańskie, plan rozprawki i 5 zadań z odpowiedziami.
Najważniejsze informacje o „Dziadach” cz. II
| Pytanie | Odpowiedź |
|---|---|
| Autor | Adam Mickiewicz |
| Epoka | romantyzm |
| Rodzaj i gatunek | dramat, dramat romantyczny |
| Wydanie | 1823 rok, Wilno, razem z IV częścią „Dziadów” |
| Miejsce akcji | kaplica przy cmentarzu |
| Czas akcji | jedna noc obrzędu dziadów, jesienią, w czasie Zaduszek |
| Motto | cytat z „Hamleta” Szekspira o tym, że na niebie i ziemi są rzeczy, o których nie śniło się filozofom |
Motto jest ważne. Zapowiada, że w dramacie liczy się wiara i uczucie, a nie rozum. To typowe dla romantyzmu.
Co to jest obrzęd dziadów
Dziady to dawne ludowe święto zmarłych przodków, czyli „dziadów”. Mickiewicz pisze we wstępie, że obchodzono je na Litwie, w Prusach i w Kurlandii, a jego korzenie sięgają czasów pogańskich.
Ludzie zbierali się nocą w kaplicy albo w pustym domu blisko cmentarza. Przygotowywali jedzenie i napoje dla zmarłych i wywoływali ich dusze. Wierzyli, że mogą im pomóc, a dusze w zamian powiedzą żywym coś ważnego o życiu.
Obrzęd zaczyna się od polecenia Guślarza:
Zamknijcie drzwi od kaplicy, I stańcie dokoła truny; Żadnej lampy, żadnej świecy, W oknach zawieście całuny.
Przez cały dramat wraca też refren Chóru: „Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, / Co to będzie, co to będzie?”. Buduje nastrój grozy i tajemnicy.
Co w obrzędzie dziadów jest pogańskie, a co chrześcijańskie
| Element obrzędu | Pogańskie | Chrześcijańskie |
|---|---|---|
| Kto prowadzi | Guślarz, czyli ludowy czarownik, a nie ksiądz | |
| Miejsce | kaplica przy cmentarzu | |
| Czas | noc, ciemność, zasłonięte okna | Zaduszki, czyli czas modlitwy za zmarłych |
| Co się dzieje | wywoływanie duchów zaklęciami | pomoc żywych dla dusz zmarłych |
| Przedmioty | podpalona kądziel, wódka, wianek, jedzenie i picie dla zmarłych | |
| Los duszy po śmierci | dusze wracają na ziemię i rozmawiają z żywymi | dusze pokutują jak w czyśćcu, zanim trafią do nieba |
| Nagroda i kara | Boża sprawiedliwość: „według Bożego rozkazu” każdy dostaje to, na co zasłużył | |
| Wartości | miłosierdzie, miłość bliźniego, sens cierpienia |
Pogańskie elementy obrzędu
- Obrzęd prowadzi Guślarz, a nie ksiądz. Guślarz zna „gusła”, czyli czary.
- Duchy przychodzą na zaklęcia, a nie na modlitwę.
- Każdego ducha przywołuje się ogniem: podpaloną kądzielą, wódką albo wiankiem.
- Zmarłym daje się jedzenie i picie, tak jak w dawnych ofiarach dla przodków.
- Wszystko dzieje się nocą, w ciemności, przy zamkniętych drzwiach.
Chrześcijańskie elementy obrzędu
- Obrzęd odbywa się w kaplicy przy cmentarzu, w czasie Zaduszek.
- Dusze pokutują za grzechy, zanim trafią do nieba. To przypomina chrześcijańską wiarę w czyściec.
- Przestrogi zaczynają się od słów „według Bożego rozkazu”. Nad wszystkim czuwa Bóg, który nagradza i karze.
- Utwór uczy wartości chrześcijańskich: miłosierdzia, współczucia i miłości do drugiego człowieka.
Kto bierze udział w obrzędzie
Guślarz
- Przewodniczy obrzędowi dziadów.
- Zaklęciami przywołuje po kolei pokutujące duchy.
Starzec
- Najstarszy w Chórze.
Chór
- Mieszkańcy wsi, którzy biorą udział w obrzędzie.
- Po odejściu każdego ducha powtarzają przestrogę, czyli prawdę moralną wyrażającą ludową mądrość.
Pasterka
- Mężatka, która nosi żałobę, nie wiadomo po kim.
- Zna Widmo młodzieńca, ale nie odpowiada na pytania Guślarza.
- Gdy ludzie wyprowadzają ją z kaplicy, Widmo idzie za nią.
Jakie duchy przychodzą i za co pokutują
Guślarz wywołuje duchy w stałej kolejności: najpierw lekkie, potem ciężkie, na końcu pośrednie. Każdy duch opowiada o swojej winie, mówi, czego potrzebuje, i zostawia przestrogę.
Aniołki Józio i Rózia: duchy lekkie
- To duchy dzieci. Guślarz wzywa je, zapalając garść kądzieli.
- Za życia matka je kochała i rozpieszczała. Wiodły szczęśliwe i beztroskie życie.
- Nie mogą dostać się do nieba, bo nigdy nie doświadczyły cierpienia.
- Proszą o dwa ziarnka gorczycy, czyli o odrobinę goryczy.
Widmo Złego Pana: duch ciężki
- To upiór budzący przerażenie. Guślarz wzywa go, zapalając wódkę.
- Za życia był dziedzicem, który krzywdził swoich poddanych.
- Po śmierci cierpi straszliwe męki: jest wiecznie głodny i spragniony, a nocne ptactwo rozrywa każdy kęs, który dostaje.
- Guślarz nie może mu pomóc.
Nocne ptaki to dusze ludzi, których Zły Pan skrzywdził:
- Kruk: dusza nieszczęśnika, który z głodu ukradł kilka jabłek z sadu Złego Pana i za karę został wychłostany na śmierć.
- Sowa: dusza kobiety, która w wigilijny wieczór z dzieckiem na ręku błagała Złego Pana o jałmużnę. Pan ją wypędził, a ona zamarzła.
- Chór ptaków nocnych: dusze innych skrzywdzonych poddanych.
Zosia: duch pośredni
- To duch młodej pasterki. Guślarz wzywa ją, zapalając wianek.
- Za życia lekceważyła uczucia innych i żyła wyłącznie dla siebie. Ważniejsze były dla niej marzenia niż rzeczywistość.
- Po śmierci trwa zawieszona między niebem a ziemią i nie należy do żadnego z tych światów. Nie może dotknąć ziemi.
Widmo młodzieńca
- Wynurza się spod podłogi kaplicy, gdy Guślarz ogłasza już koniec obrzędu.
- Od jego serca aż do stóp ciągnie się krwawy ślad.
- Wpatruje się w Pasterkę i uparcie milczy. Guślarz nie potrafi go odpędzić.
Mickiewicz nie mówi wprost, kim jest Widmo. Wielu czytelników łączy je z Gustawem, bohaterem IV części „Dziadów”, który zginął z nieszczęśliwej miłości.
Wszystkie duchy w jednej tabeli
| Duch | Rodzaj | Czym go przywołano | Wina | Kara |
|---|---|---|---|---|
| Aniołki Józio i Rózia | lekki | garść kądzieli | żyły tylko beztrosko, bez cierpienia | nie mogą wejść do nieba |
| Widmo Złego Pana | ciężki | wódka | krzywdził poddanych, nie miał litości | głód, pragnienie, męki od nocnych ptaków |
| Zosia | pośredni | wianek | odtrącała miłość, żyła tylko dla siebie | wisi między niebem a ziemią |
Przestrogi z „Dziadów” cz. II: cytaty do zapamiętania
- „Kto nie doznał goryczy ni razu, / Ten nie dozna słodyczy w niebie”. Aniołki: cierpienie jest częścią życia i uczy je doceniać.
- „Kto nie był ni razu człowiekiem, / Temu człowiek nic nie pomoże”. Widmo Złego Pana: kto nie pomaga innym, sam nie dostanie pomocy.
- „Kto nie dotknął ziemi ni razu, / Ten nigdy nie może być w niebie”. Zosia: trzeba żyć wśród ludzi i odwzajemniać ich uczucia.
Cechy dramatu romantycznego w „Dziadach” cz. II
- Ludowość: bohaterami są wieśniacy, a treścią ludowy obrzęd i ludowe wierzenia.
- Fantastyka: na scenie pojawiają się duchy i upiory.
- Wiara ponad rozum: liczy się wiara i uczucie, co zapowiada motto z „Hamleta”.
- Moralność ludowa: każda wina zostaje ukarana, a dobro nagrodzone.
- Synkretyzm, czyli łączenie rodzajów literackich: dialogi jak w dramacie, pieśni Chóru jak w liryce, opowieści duchów jak w epice.
- Nastrój grozy i tajemnicy: noc, cmentarz, ciemność, niewyjaśniona postać Widma.
Jak wykorzystać „Dziady” cz. II w rozprawce
W wypracowaniu na egzaminie ósmoklasisty odwołujesz się do lektury obowiązkowej. „Dziady” cz. II do nich należą, a przestrogi duchów pasują do wielu tematów o wartościach.
Temat: Czy warto pomagać innym?
Teza: Warto pomagać innym, bo dobro wraca do człowieka, a obojętność na cudzą krzywdę niszczy także tego, kto krzywdzi.
- Argument z „Dziadów” cz. II, Widmo Złego Pana. Dziedzic nie pomógł głodnemu chłopu ani zamarzającej kobiecie z dzieckiem. Po śmierci sam cierpi głód, a nikt nie może mu pomóc. Jego przestroga mówi wprost: kto nie był człowiekiem dla innych, temu człowiek nic nie pomoże.
- Argument z „Dziadów” cz. II, Zosia. Zosia myślała tylko o sobie i odtrącała ludzi. Po śmierci jest samotna, zawieszona między niebem a ziemią. Pokazuje, że człowiek potrzebuje innych tak samo, jak inni potrzebują jego.
- Argument z innej lektury. Dobrze pasuje tu „Opowieść wigilijna” Karola Dickensa. Skąpy Scrooge zmienia się, zaczyna pomagać ludziom i dopiero wtedy jest szczęśliwy.
Zakończenie: Warto pomagać innym, bo pomoc buduje więź między ludźmi. „Dziady” cz. II pokazują, że o tym, kim jesteśmy, decyduje to, jak traktujemy innych.
Temat: Co znaczy być człowiekiem?
- Widmo Złego Pana: być człowiekiem to współczuć i pomagać. Dziedzic „nie był ni razu człowiekiem”, choć miał władzę i bogactwo.
- Zosia: być człowiekiem to kochać innych i odwzajemniać ich uczucia, a nie żyć tylko marzeniami.
- Aniołki: być człowiekiem to przejść przez radość i przez cierpienie. Samo szczęście nie wystarcza.
Z Mickiewiczem spotkasz się na egzaminie także w „Panu Tadeuszu”. Streszczenie jednej z ksiąg znajdziesz w artykule o Księdze II „Pana Tadeusza”. O tym, jak III część „Dziadów” mówi o wolności, przeczytasz w artykule Jak twórcy ukazują wolność.
Sprawdź się: 5 zadań z „Dziadów” cz. II
Zadanie 1
zamknięte · 1 pktKtóry duch należy do duchów pośrednich?
Pokaż rozwiązanie
Zosia to duch pośredni. Aniołki to duchy lekkie, a Widmo Złego Pana to duch ciężki. Kruk to jeden z nocnych ptaków, które dręczą Złego Pana.
Zadanie 2
zamknięte · 1 pktCzym Guślarz przywołuje Aniołki?
Pokaż rozwiązanie
Aniołki przychodzą po zapaleniu garści kądzieli. Wódką Guślarz wzywa Widmo Złego Pana, a wiankiem Zosię.
Zadanie 3
zamknięte · 1 pktKtóry element obrzędu dziadów jest pogański?
Pokaż rozwiązanie
Wywoływanie duchów zaklęciami to element pogański. Kaplica, pokuta przed wejściem do nieba i Boża sprawiedliwość to elementy chrześcijańskie.
Zadanie 4
zamknięte · 1 pktPrawda czy fałsz: Guślarz daje Widmu Złego Pana jedzenie i dzięki temu duch trafia do nieba.
Pokaż rozwiązanie
Fałsz. Nocne ptaki rozrywają każdy kęs, który dostaje Zły Pan, a Guślarz nie może mu pomóc. Tak brzmi jego przestroga: „Kto nie był ni razu człowiekiem, / Temu człowiek nic nie pomoże”.
Zadanie 5
otwarte · 2 pktWyjaśnij przestrogę Zosi: „Kto nie dotknął ziemi ni razu, / Ten nigdy nie może być w niebie”. Podaj jeden przykład zachowania z dzisiejszego życia, którego dotyczy ta przestroga.
Pokaż rozwiązanie
1 punkt za wyjaśnienie: Zosia żyła tylko dla siebie i marzeniami, odtrącała miłość innych ludzi. Przestroga mówi, że żeby trafić do nieba, trzeba żyć wśród ludzi, odwzajemniać ich uczucia i nie uciekać od rzeczywistości.
1 punkt za przykład, np. osoba, która lekceważy uczucia przyjaciela, odrzuca każdego, kto chce się z nią zaprzyjaźnić, albo żyje tylko w świecie gier i marzeń, zamiast spędzać czas z bliskimi.
Podsumowanie
- „Dziady” cz. II to dramat romantyczny Adama Mickiewicza o ludowym obrzędzie wywoływania duchów.
- Guślarz przywołuje 3 rodzaje duchów: lekkie (Aniołki), ciężki (Widmo Złego Pana) i pośredni (Zosia). Na końcu pojawia się tajemnicze Widmo młodzieńca.
- Każdy duch zostawia przestrogę, która zaczyna się od słów „Kto nie… ni razu”.
- Obrzęd łączy pogańską formę (guślarz, zaklęcia, ofiary) z chrześcijańskim przesłaniem (Boża sprawiedliwość, pokuta, miłosierdzie).
- Lektura świetnie sprawdza się w rozprawce o pomaganiu innym i o tym, co znaczy być człowiekiem.
Jak przygotować się do egzaminu z polskiego, żeby lektury i wypracowanie Cię nie zaskoczyły, pokazujemy na bezpłatnym szkoleniu. Wszystkie lektury i tematy przerobisz krok po kroku w kursie do egzaminu ósmoklasisty.
Bezpłatne szkolenie online
Chcesz więcej takich zadań?
Na szkoleniu „Jak przygotować dziecko do egzaminu z polskiego na 80–100%” rozwiążemy je razem, krok po kroku.
Prowadzi Ania, nauczycielka polskiego



