- Miłość
- Miłość Winicjusza do Ligii przechodzi drogę od żądzy posiadania do szacunku i poświęcenia. Ligia mówi mu słowa panny młodej, a on na arenie okrywa ją togą i prosi lud o łaskę. Obok tej miłości stoi miłość Eunice do Petroniusza, wierna aż do śmierci. (Rozdział trzeci; Rozdział czterdziesty ósmy; Rozdział sześćdziesiąty szósty; Rozdział siedemdziesiąty czwarty)
- Przemiana bohatera
- Winicjusz zaczyna jako dumny patrycjusz, który chce zdobyć Ligię przemocą. Ranny i leczony przez chrześcijan zaczyna rozumieć ich naukę, staje się cierpliwy, przyjmuje chrzest. Inną przemianę przechodzi Chilon: od zdrajcy do skruszonego męczennika. (Rozdział dwudziesty piąty; Rozdział dwudziesty siódmy; Rozdział czterdziesty ósmy; Rozdział sześćdziesiąty drugi)
- Wiara i męczeństwo
- Chrześcijanie giną na arenach, na krzyżach i na płonących słupach, ale nie wyrzekają się wiary. Kryspus, Glaukos, Piotr i Paweł umierają spokojni, pewni zwycięstwa swojej prawdy. (Rozdział pięćdziesiąty drugi; Rozdział pięćdziesiąty ósmy; Rozdział siedemdziesiąty pierwszy; Rozdział siedemdziesiąty pierwszy)
- Przebaczenie
- Chrześcijanie leczą Winicjusza, który napadł na ich dom. Glaukos z płonącego słupa przebacza Chilonowi, który zniszczył jego rodzinę. Paweł mówi, że miłosierdzie Chrystusa jest jak morze. (Rozdział dwudziesty piąty; Rozdział sześćdziesiąty drugi; Rozdział sześćdziesiąty drugi)
- Wierność
- Ursus jest wierny Ligii aż do walki z turem. Eunice idzie za Petroniuszem w śmierć. Wierna Akte po śmierci Nerona pali jego ciało. (Rozdział sześćdziesiąty szósty; Rozdział siedemdziesiąty czwarty; Epilog)
- Władza i tyrania
- Neron rządzi okrucieństwem i strachem. Igrzyska z chrześcijanami mają odwrócić gniew ludu od niego. Po spisku Pizona giną senatorowie, a w epilogu tyran umiera opuszczony. (Rozdział pięćdziesiąty drugi; Rozdział sześćdziesiąty szósty; Rozdział siedemdziesiąty drugi; Epilog)
- Sztuka i piękno
- Petroniusz uważa piękno za najwyższą wartość i wie, co jest piękne, a co szpetne. Neron udaje wielkiego artystę: nawet umierając mówi o sobie jako o artyście, który ginie. (Rozdział pierwszy; Rozdział sześćdziesiąty ósmy; Epilog)
- Dwa światy: Rzym i chrześcijanie
- Bogaty, zepsuty Rzym pełen uczt i okrucieństwa stoi naprzeciw ubogiej wspólnoty, która głosi miłość. Zakończenie pokazuje, że przetrwa nie Neron, lecz dzieło Piotra. (Rozdział dwudziesty; Rozdział siedemdziesiąty drugi; Epilog)