Narrator powieści. W domu wszystko tłukł i plamił, w Akademii odkrywa, co potrafi: pomaga w kuchni, zbiera guziki dla Mateusza, przeżywa lot do psiego raju. Na końcu zostaje sam z panem Kleksem i widzi jego przemianę w guzik.
Dyrektor Akademii i wynalazca. Unosi się w powietrzu, czyta w myślach, powiększa przedmioty pompką, leczy chore sprzęty. Wiedzę dostał od doktora Paj–Chi–Wo. Gdy Alojzy niszczy tabliczki z tą wiedzą, pan Kleks traci swoje umiejętności, maleje i staje się guzikiem.
Mówi samymi końcówkami słów. Opowiada Adasiowi historię o księciu zamienionym w ptaka i prosi o szukanie guzika. Na końcu zmienia się w mężczyznę i przyznaje, że zmyślił tę historię, bo jest autorem opowieści o panu Kleksie.
Lalkę zrobił golarz Filip, a pan Kleks ją ożywił. Alojzy psoci, przeszkadza w uroczystości i rozpędza gości z bajek. W Wigilię niszczy tabliczki z sekretami, więc pan Kleks rozbiera go na części.
Golarz i dostawca piegów dla pana Kleksa. Przez dwadzieścia lat budował lalkę i oddał majątek na Akademię, bo pan Kleks miał z Alojzego zrobić człowieka. Gdy plan się nie udaje, mści się i obcina płomyki świec na choince.