Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Kajko i Kokosz. Szkoła latania (komiks): motywy literackie

Motywy

Marzenie o lataniu
Mirmił tak bardzo chce latać, że traci apetyt i sprzeciwia się żonie. Marzenie jest śmieszne, ale też wytrwałe: kasztelan zdaje egzamin i dostaje dyplom. (Strona PDF 16; Strona PDF 26)
Przyjaźń i współpraca
Kajko i Kokosz uzupełniają się: jeden ma głowę, drugi siłę. Gród wygrywa dopiero wtedy, gdy razem walczą woje, Łamignat, Jaga i mieszkańcy. (Strona PDF 14; Strona PDF 37)
Podstęp i przebranie
Zbójcerze wchodzą do grodu przebrani, Hegemon udaje kupca i ubogiego wędrowca. Podstępem odpowiada też Kajko, gdy sprzedaje karczmarzowi sekret bogactwa. (Strona PDF 15; Strona PDF 30; Strona PDF 35)
Wiara we własne siły
Fujarka Łamignata działa tylko u niego. Hegemon z tą samą fujarką nie podnosi maczugi. Komiks sugeruje, że siłę daje wiara w siebie, a nie przedmiot. (Strona PDF 4; Strona PDF 31; Strona PDF 32)
Obrona domu
Gród broni się przed zbójcerzami dwa razy. Za drugim razem obrońcy słabną, dopóki nie wracają przyjaciele. (Strona PDF 14; Strona PDF 34; Strona PDF 37)
Małżeństwo i władza w domu
Mirmił rządzi grodem, ale w domu decyduje Lubawa. W ostatniej sprzeczce małżonków ostatnie słowo ma Lubawa. (Strona PDF 16; Strona PDF 19; Strona PDF 38)
Czary i magia
Czarodziejska maść, zaklęcia, latające miotły i kufer, łyżka samobiju. Magia często zawodzi, co bawi czytelnika. (Strona PDF 17; Strona PDF 24; Strona PDF 33)
Jedzenie i łakomstwo
Kokosz je trzecie śniadanie w czasie napadu, a uczta kończy przygodę. Jedzenie jest nagrodą i źródłem żartów. (Strona PDF 10; Strona PDF 38)
Chciwość i skąpstwo
Kowal każe sobie słono zapłacić, skąpy karczmarz wyrzuca biednych gości. Skąpca karze jego własna chciwość. (Strona PDF 22; Strona PDF 35)
Komizm anachronizmu
Postaci dawnych czasów mówią o imporcie, prawie jazdy, garażu i erze mechanizacji. Zderzenie epok śmieszy. (Strona PDF 15; Strona PDF 18; Strona PDF 25)

Konteksty

Janusz Christa
Autor scenariusza i rysunków. Urodził się w 1934 roku w Wilnie, zmarł w 2008 roku w Sopocie. Wcześniej rysował serię „Kajtek i Koko”, a w 2007 roku dostał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Pierwsza publikacja
„Szkoła latania” ukazała się w 1975 roku w czasopiśmie „Świat Młodych”, a jako album w 1981 roku. Pierwszy pasek o Kajku i Kokoszu wydrukował „Wieczór Wybrzeża” w 1972 roku.
Komiks jako gatunek
Opowieść tworzą kolejne obrazki, dymki z wypowiedziami i ramki narratora. W „Szkole latania” narrator streszcza w ramkach zmianę miejsca i czasu, a dymki oddają okrzyki i wyrazy dźwiękonaśladowcze.
Łysa Góra i czarownice
Szkoła czarownic stoi w komiksie na Łysej Górze. Christa nawiązuje do legend o sabatach czarownic na szczycie Łysej Góry w Górach Świętokrzyskich.
Lelum polelum
Łamignat powtarza okrzyk „lelum polelum”. Brzmi on jak imiona Lela i Polela, boskich bliźniąt z mitologii słowiańskiej, które w 1519 roku opisał Maciej Miechowita. Część badaczy podważała ich autentyczność.
Seria i serial
Kajko i Kokosz to długa seria komiksowa. Od 2016 roku wychodzą „Nowe przygody”, a w 2021 roku na Netflixie wyszedł serial animowany.