Młody, piękny i atletycznie zbudowany trybun. Na piersi ma blizny z wojny armeńskiej.
Siostrzeniec Petroniusza, wojskowy, który służył pod Korbulonem. Na początku traktuje Ligię jak zdobycz i chce ją mieć siłą. Pod wpływem jej miłości, przebaczenia chrześcijan i nauki Piotra zmienia się: łagodnieje i przyjmuje chrzest. Na arenie okrywa Ligię togą i prosi lud o łaskę. Na końcu żyje z nią na Sycylii.
„Rzym płonie z rozkazu cezara.”
Rozdział czterdziesty ósmy. Oskarżenie wypowiada bohater, nie narrator. Powieść pokazuje podejrzenia, a nie dowód.
„Ona była na rogach dzikiego tura, a przecie Chrystus ją ocalił.”
Rozdział sześćdziesiąty ósmy. Winicjusz widzi w ocaleniu Ligii działanie Boga.