Ubrany po francusku, przy szpadzie, w krótkich spodniach, z pistoletami pod pachą; zawsze mówi prędko. Szpadę nazywa Artemizą. W czwartym akcie przychodzi z kapeluszem na bakier, z włosami i ubraniem w nieładzie.
Dłużnik Cześnika, który przybywa na jego wezwanie. Przedstawia się jako „lew północy”, rotmistrz sławny i kawaler, ale w bójce o mur chowa się za węgieł. Jest posłańcem i swatem Cześnika, a Wacław przekupuje go sakiewką. Marzy o Klarze, która zadaje mu trzy niewykonalne próby. Przekonany, że Rejent go otruł, pisze komiczny testament.
„Jestem Papkin --- lew północy, Rotmistrz sławny i kawaler ---”
Akt III, Scena 4. Samochwalstwo Papkina.
„Istna lura, panie bracie”
Akt III, Scena 4. Papkin pije wino Rejenta i nie umie się zachować.