Tekst nie opisuje dokładnie jego wyglądu. Cześnik mówi, że Rejent jest słodki, cichy i ma korne lico.
Sąsiad Cześnika z drugiej części zamku i ojciec Wacława. Mówi cicho i pobożnie, powtarza „Niech się dzieje wola nieba”, ale działa podstępem. Pochlebstwami wyciąga od murarzy zeznania przeciw Cześnikowi, a potem nie chce im zapłacić. Chce ożenić syna z Podstoliną i spisuje intercyzę z karą sto tysięcy. Odbiera Cześnikowi narzeczoną, a na końcu sam zostaje przechytrzony.
„Przestań też być rozbójnikiem.”
Akt I, Scena 7. Rejent mówi czułymi słowami, a obraża sąsiada.
„Niech się dzieje wola nieba, Z nią się zawsze zgadzać trzeba.”
Akt III, Scena 2. Ulubione powiedzenie Rejenta, za którym kryje się jego własna wola.
„Czapkę przedam, pas zastawię, A Cześnika stąd wykurzę”
Akt III, Scena 1. Rejent jest gotów na wszystko, by wygrać spór.