Uboga stara kobieta z siwymi włosami. Po wygnaniu z zamku traci wzrok.
Matka Balladyny i Aliny. Marzy o bogatym zięciu i ogłasza konkurs malin, który podszepnął jej Skierka. Balladyna zamyka ją na wieży, wypiera się jej na uczcie i każe wyrzucić w burzę. Ślepa matka przychodzi na sąd ze skargą, ale na torturach nie zdradza imienia córki i umiera.
„Urodziłam z siebie Trumnę dla siebie”
Akt IV, Scena 1. Matka rozumie, że córka ją zgubi.
„Bodaj cię chleb ten zadławił!”
Akt IV, Scena 1. Przekleństwo matki wypędzonej w burzę.
„Bóg wam odpuści.”
Akt V, Scena 4. Matka idzie na tortury i nie oskarża córki.