Starsza córka wdowy. Zabija siostrę Alinę, żeby poślubić Kirkora. Potem każda zbrodnia ma ukryć poprzednią: zabija Gralona, Grabca, przez Kostryna usuwa pustelnika, otruwa Kostryna i wypiera się matki. Zdobywa koronę, ale jako królowa musi sądzić. Trzy razy skazuje na śmierć samą siebie i ginie od pioruna.
Młodsza córka wdowy. Prosi Kirkora, żeby zabrał do zamku także matkę i siostrę. Szybko zbiera pełny dzbanek malin i ufa siostrze, a ta zabija ją nożem. Jej śmierć zaczyna łańcuch zbrodni.
Możny rycerz, który na radę pustelnika szuka żony wśród ubogich dziewcząt. Poślubia Balladynę. Wyrusza do Gniezna i zabija tyrana Popiela IV, ale nie chce tronu. Ogłasza, że królem zostanie ten, kto przyniesie koronę Popielów. Ginie w bitwie z wojskiem Balladyny.
W rzeczywistości wygnany król Popiel III. Brat odebrał mu tron i kazał zabić jego dzieci. Radzi Kirkorowi, oddaje mu koronę Lecha i odgaduje zbrodnię Balladyny. Proponuje jej wskrzeszenie Aliny. Balladyna każe go zabić. Zostaje znaleziony powieszony przed celą.
Królowa wód zakochana w Grabcu. Żeby go zdobyć, sprowadza Kirkora do chaty wdowy i zamienia Grabca w wierzbę. Widzi zbrodnię, ale obiecuje Balladynie milczenie. Na koniec przyznaje, że poplątała ludzkie czyny, i za karę odlatuje na północ.
Syn organisty, kochanek Balladyny. Goplana zamienia go w wierzbę, a potem w króla dzwonkowego w prawdziwej koronie Popielów. Na uczcie w zamku udaje króla. Nocą Balladyna zabija go dla korony.
Matka Balladyny i Aliny. Marzy o bogatym zięciu i ogłasza konkurs malin, który podszepnął jej Skierka. Balladyna zamyka ją na wieży, wypiera się jej na uczcie i każe wyrzucić w burzę. Ślepa matka przychodzi na sąd ze skargą, ale na torturach nie zdradza imienia córki i umiera.
Fon Kostryn, Niemiec, dowódca straży w zamku Kirkora. Podsłuchuje spowiedź Balladyny i staje się jej wspólnikiem. Zabija dla niej i prowadzi jej wojsko. Balladyna otruwa go zatrutym nożem przy dzieleniu chleba.