Bilbo mieszka w wygodnej norze w Bag End i nie lubi przygód. Po matce, z rodu Tuków, odziedziczył jednak ciekawość świata. Gandalf wybiera go na włamywacza wyprawy. W drodze Bilbo znajduje pierścień, który czyni go niewidzialnym, ratuje krasnoludy przed pająkami i z niewoli elfów, rozmawia ze Smaugiem. Oddaje Arcyklejnot, żeby nie doszło do wojny o skarb. Wraca do domu odmieniony i zadowolony, choć sąsiedzi uważają go za dziwaka.
Czarodziej, który wybiera Bilba i namawia krasnoludy, żeby go przyjęły. Ratuje kompanię przed trollami i goblinami, prowadzi ją do Beorna, ale na skraju Mrocznej Puszczy odjeżdża do własnych spraw. Wraca przed bitwą i powstrzymuje Thorina, gdy ten chce zrobić krzywdę hobbitowi. Na końcu przypomina Bilbowi, że jest tylko małą osóbką na wielkim świecie.
Wnuk Throra, Króla spod Góry, i syn Thraina. Prowadzi krasnoludy po skarb zrabowany przez Smauga. Długo nie ceni hobbita, potem coraz bardziej na nim polega. Gdy odzyskuje skarb, ulega chciwości: odmawia ludziom i elfom, a za oddanie Arcyklejnotu grozi, że roztrzaska Bilba o skały. Ciężko ranny w bitwie, przed śmiercią przeprasza Bilba i żegna się z nim w przyjaźni.
Mieszka na wysepce podziemnego jeziora pod Górami Mglistymi. Łowi ślepe ryby, a czasem goblina. Mówi do siebie „mój skarbie” i syczy. Gra z Bilbem w zagadki, a po przegranej szuka zgubionego pierścienia. Bilbo z litości go oszczędza.
Smok, który dawno temu napadł na królestwo krasnoludów pod Samotną Górą i na miasto Dal. Śpi na skarbie i zna każdą jego rzecz, więc wściekle szuka skradzionego pucharu. W rozmowie z Bilbem próbuje skłócić go z krasnoludami. Ginie od czarnej strzały Barda, kiedy pali Miasto na Jeziorze.
Potomek Giriona, władcy Dali. Broni Miasta na Jeziorze, a ostrzeżony przez drozda zabija Smauga ostatnią, czarną strzałą. Upomina się u Thorina o część skarbu dla zniszczonego miasta. Po bitwie dostaje czternastą część skarbu i odbudowuje Dal.