Strofa 1. Matka zwraca się do zebranych, nazywa ich braćmi i prosi, żeby wysłuchali jej skargi. Mówi o bólu, który spotkał ją w Wielki Piątek.
Strofa 2. Prosi o współczucie starych i młodych. Święto zmieniło się dla niej w krwawe gody. Miała tylko jednego Syna i teraz go opłakuje.
Strofa 3. Nazywa siebie ubogą kobietą. Widzi swoje dziecko zalane krwią i oprawcę, który bije i męczy Syna. Tę chwilę nazywa krwawą godziną.
Strofa 4. Zwraca się wprost do Syna. Prosi, żeby podzielił się z nią ranami. Przypomina, że nosiła go w sercu i wiernie mu służyła. Prosi, żeby się do niej odezwał, bo odchodzi od niej jej jedyna nadzieja.
Strofa 5. Mówi, co by zrobiła, gdyby Syn był niżej: podparłaby mu głowę, która zwisa na bok, otarłaby krew i dałaby mu pić, bo Syn woła o picie. Nie może jednak dosięgnąć jego ciała.
Strofa 6. Woła do anioła Gabryjela. Pyta, gdzie jest radość, którą jej tak wiele obiecywał, gdy nazwał ją pełną miłości. Teraz jest pełna smutku, a jej ciało i kości jakby spróchniały.
Strofa 7. Zwraca się do innych matek. Prosi, żeby modliły się do Boga, aby nigdy nie zobaczyły swoich dzieci w takim stanie, w jakim ona dziś widzi Syna. Podkreśla, że Syn cierpi, choć nie ma żadnej winy.
Strofa 8. Kończy wyznaniem, że nie ma i nie będzie miała nikogo innego oprócz Syna przybitego do krzyża.
Matka prosi zebranych, nazywanych braćmi, by wysłuchali jej skargi na ból, który spotkał ją w Wielki Piątek.
Prosi starych i młodych o współczucie. Miała tylko jednego Syna i właśnie go opłakuje.
Matka nazywa siebie ubogą kobietą. Widzi zakrwawione dziecko i oprawcę, który bije i męczy Syna.
Prosi Syna, by podzielił się z nią ranami i przemówił do niej. Przypomina, że nosiła go w sercu i wiernie mu służyła.
Chciałaby podeprzeć Synowi głowę, otrzeć krew i dać mu pić, ale nie może dosięgnąć jego ciała.
Pyta anioła Gabryjela, gdzie jest obiecana radość. Zamiast pełni miłości czuje pełnię smutku.
Prosi matki, by modliły się do Boga, aby nie zobaczyły swoich dzieci w takiej męce. Syn cierpi bez żadnej winy.
Matka mówi, że poza Synem przybitym do krzyża nie ma i nie będzie miała nikogo.
Sprawdź, ile pamiętasz: Lament świętokrzyski: sprawdzian z lektury