
To ona mówi przez cały utwór. Tradycja i tytuł „Żale Matki Boskiej pod krzyżem” wskazują, że to Maryja, ale w tekście nie pada jej imię. Mówi jak zwykła matka, nie jak święta z obrazu. Prosi ludzi o współczucie, czule zwraca się do Syna, żali się aniołowi i ostrzega inne matki. Najbardziej boli ją bezradność: widzi cierpienie dziecka i nie może mu pomóc.

Jedyny Syn Matki, ukrzyżowany w Wielki Piątek. Tradycja łączy go z Chrystusem, ale tekst mówi o nim tylko „Syn”. Nie wypowiada w utworze ani słowa, choć Matka prosi go o to. Wiemy tylko, że woła o picie. Matka podkreśla, że cierpi, choć nie ma żadnej winy.