
Stary król. Lady Makbet nazywa go starcem i mówi, że śpiący przypominał jej ojca. Makbet opisuje jego zabite ciało: srebrną skórę i złotą krew.
Duncan to król Szkocji. Hojnie nagradza Makbeta za zwycięstwo i oddaje mu tytuł zdrajcy Kawdoru. Sam mówi, że nie ma sztuki, która z twarzy odczyta myśli, bo ufał Kawdorowi, a ten go zdradził. Zaraz potem ufa Makbetowi. Mianuje swojego syna Malkolma księciem Cumberlandu i przyjeżdża w gościnę do Inverness. Makbet zabija go we śnie. Nawet zabójca przyznaje, że Duncan rządził łagodnie i miał wiele cnót.
„nie ma sztuki, Zdolnej na twarzy tajnie myśli czytać”
Akt I, Scena 4. Król mówi o zdrajcy Kawdorze, a za chwilę zaufa kolejnemu zdrajcy.