Powieść otwiera aresztowanie. Rano w dniu trzydziestych urodzin Josef K. nie dostaje śniadania od kucharki pani Grubach, u której wynajmuje pokój. Zamiast niej przychodzą dwaj strażnicy, Franz i Willem. Mówią, że postępowanie zostało już wszczęte, ale nie wiedzą, o co K. jest oskarżony. Odmawiają odpowiedzi na pytania, a jeden z nich je w tym czasie chleb z miodem. Nadzorca przesłuchuje K. w pokoju sąsiadki, panny Bürstner, w obecności trzech urzędników z banku. Na koniec oznajmia, że K. jest aresztowany, ale może chodzić do pracy. Wieczorem K. czeka do późna na pannę Bürstner. Opowiada jej o porannym zdarzeniu, odgrywa scenę przesłuchania, a w końcu całuje ją gwałtownie.
W niedzielę K. idzie na pierwsze przesłuchanie. Nikt nie podał mu godziny, a adres prowadzi do biednej kamienicy na Juliusstraße. Sala posiedzeń jest pełna ludzi, a sędzia śledczy bierze K. za malarza pokojowego. K. wygłasza mowę przeciw sądowi i jego urzędnikom. Przerywa mu krzyk mężczyzny, który w kącie przyciska do siebie praczkę. K. zauważa, że wszyscy na sali noszą odznaki: to sami urzędnicy. Wychodząc, słyszy od sędziego, że sam odebrał sobie korzyść, jaką daje przesłuchanie.
Tydzień później K. wraca, choć nikt go nie wezwał. Sala jest pusta. Żona woźnego sądowego pokazuje mu książki sędziego: to nieprzyzwoite obrazki i tania powieść. Kobieta obiecuje K. pomoc, ale student niesie ją na rękach do sędziego śledczego. Woźny prowadzi K. na poddasze, gdzie mieszczą się kancelarie sądu. W korytarzu czekają oskarżeni, pokorni i przestraszeni. W dusznym powietrzu K. słabnie i ledwo wychodzi na ulicę.
K. próbuje porozmawiać z panną Bürstner, ale ona go unika. Do jej pokoju wprowadza się nauczycielka, panna Montag, i to ona tłumaczy K., że rozmowa nie ma sensu. W banku K. odkrywa w rupieciarni siepacza, który chłoszcze strażników Franza i Willema. Kara spada na nich, bo K. poskarżył się na nich na przesłuchaniu. K. próbuje przekupić siepacza, ale ten odmawia. Następnego dnia K. otwiera te same drzwi i widzi tę samą scenę.
Do banku przyjeżdża wuj Karl z prowincji. Dowiedział się o procesie z listu córki, Erny. Wiezie K. do swojego szkolnego kolegi, adwokata Hulda, chorego na serce. U adwokata siedzi akurat dyrektor kancelarii sądu. Podczas rozmowy Leni, opiekunka Hulda, rozbija talerz, żeby wywabić K. z pokoju. Pokazuje mu błonę między palcami i zostaje jego kochanką. Wuj czeka na K. przed domem i robi mu wyrzuty, że zaszkodził sprawie.
Jest zima. Adwokat obiecuje postępy, ale wciąż nie złożył pierwszego podania. K. nie umie już skupić się na pracy, a wicedyrektor przejmuje jego klientów. Fabrykant poleca mu malarza Titorellego, który portretuje sędziów. W dusznej pracowni na przedmieściu Titorelli wyjaśnia, że są trzy możliwości: uniewinnienie rzeczywiste, uniewinnienie pozorne i przewlekanie. Rzeczywistego uniewinnienia nie widział nigdy. K. kupuje trzy jednakowe obrazy wrzosowiska i wychodzi drugimi drzwiami, prosto do kancelarii sądowych.
K. postanawia wypowiedzieć adwokatowi pełnomocnictwo. U Hulda spotyka kupca Blocka, który od pięciu lat ciągnie swój proces. Block ma potajemnie pięciu adwokatów pokątnych i sypia w służbówce, żeby być pod ręką. K. wypowiada pełnomocnictwo. Adwokat chce mu pokazać, jak traktuje innych klientów: każe Blockowi klęczeć przy łóżku i czekać na każde słowo. K. patrzy na to z odrazą.
Dyrektor banku poleca K. pokazać katedrę ważnemu klientowi z Włoch. Włoch nie przychodzi. W pustej katedrze duchowny woła K. po imieniu z ambony. To kapelan więzienny, który mówi, że sprawa K. stoi źle. Opowiada mu przypowieść o odźwiernym i mężczyźnie z prowincji, który całe życie czekał przed bramą prawa. Na koniec okazuje się, że brama była przeznaczona tylko dla niego. Kapelan i K. długo spierają się, jak rozumieć tę historię. Na pożegnanie kapelan mówi, że należy do sądu, a sąd niczego od K. nie chce.
W przeddzień trzydziestych pierwszych urodzin, wieczorem, do K. przychodzi dwóch panów w cylindrach. K. czeka już ubrany na czarno. Idzie z nimi przez miasto i przez chwilę się opiera, ale gdy widzi kobietę podobną do panny Bürstner, przestaje. W kamieniołomie za miastem panowie układają go na kamieniu. Podają sobie nóż nad jego głową, jakby czekali, że K. sam go weźmie. K. tego nie robi. W oknie pobliskiego domu ktoś wychyla się i wyciąga ręce. Jeden z panów trzyma K. za gardło, drugi wbija mu nóż w serce. K. umiera ze słowami, że ginie jak pies.
Rano w dniu trzydziestych urodzin strażnicy Franz i Willem oznajmiają K., że jest aresztowany. Nadzorca przesłuchuje go w pokoju panny Bürstner i pozwala mu chodzić do pracy. Wieczorem K. rozmawia z gospodynią, a potem czeka na pannę Bürstner, opowiada jej o zdarzeniu i całuje ją.
W niedzielę K. szuka sali posiedzeń w kamienicy na Juliusstraße. Sędzia śledczy bierze go za malarza pokojowego. K. wygłasza mowę przeciw sądowi i odkrywa, że publiczność to urzędnicy z odznakami.
Sala jest pusta, a książki sędziego to nieprzyzwoite obrazki. Żona woźnego sądowego obiecuje pomoc, ale student zanosi ją do sędziego. Woźny prowadzi K. po kancelariach na poddaszu, gdzie K. słabnie w dusznym powietrzu.
Panna Bürstner unika K. Do jej pokoju wprowadza się nauczycielka, panna Montag, która mówi K., że rozmowa nie ma sensu.
W rupieciarni banku siepacz chłoszcze strażników Franza i Willema, bo K. poskarżył się na nich sędziemu. Łapówka nie pomaga. Następnego dnia K. widzi za drzwiami tę samą scenę.
Wuj Karl zabiera K. do adwokata Hulda. W pokoju chorego siedzi dyrektor kancelarii. Leni wywabia K. z pokoju, pokazuje mu błonę między palcami i zostaje jego kochanką. Wuj robi K. wyrzuty.
Adwokat nie składa podania, a K. traci pewność w banku. Z polecenia fabrykanta idzie do malarza Titorellego, który opisuje trzy drogi wyjścia z procesu. Titorelli nigdy nie widział rzeczywistego uniewinnienia.
U adwokata K. poznaje kupca Blocka, który od pięciu lat ma proces i pięciu adwokatów pokątnych. K. wypowiada Huldowi pełnomocnictwo, a adwokat upokarza przy nim Blocka.
Klient z Włoch nie przychodzi. Kapelan więzienny woła K. z ambony, opowiada mu przypowieść o bramie prawa i mówi, że sąd niczego od K. nie chce.
W przeddzień trzydziestych pierwszych urodzin dwaj panowie w cylindrach prowadzą K. do kamieniołomu i zabijają go nożem.
Sprawdź, ile pamiętasz: Proces: sprawdzian z lektury