Prokurent dużego banku, kawaler, wynajmuje pokój u pani Grubach. Do dnia aresztowania żyje porządnie i przewidywalnie: praca, piwiarnia, raz w tygodniu Elsa. Proces początkowo lekceważy i traktuje jak pomyłkę. Z czasem nie myśli o niczym innym, zaniedbuje pracę i szuka pomocy u kolejnych ludzi, najczęściej kobiet. Nigdy nie dowiaduje się, o co jest oskarżony. Ginie w przeddzień trzydziestych pierwszych urodzin.
Opiekunka chorego adwokata Hulda. Rozbija talerz, żeby wywabić K. z pokoju, i zostaje jego kochanką. Radzi mu, żeby przestał się upierać i przyznał do winy. Zajmuje się też innymi oskarżonymi, na przykład kupcem Blockiem. Wuj nazywa ją kochanką adwokata.
Szkolny kolega wuja Karla, adwokat i obrońca ubogich. Ma znajomości w sądzie i długo mówi o swoich staraniach, ale pierwszego podania wciąż nie składa. Gdy K. wypowiada mu pełnomocnictwo, pokazuje, jak trzyma w posłuchu innych klientów: każe kupcowi Blockowi klęczeć przy łóżku.
Malarz sądowy, który odziedziczył to stanowisko po ojcu. Portretuje sędziów i zna ich osobiście. Wyjaśnia K., jakie ma wyjścia: uniewinnienie rzeczywiste, uniewinnienie pozorne albo przewlekanie. Sam nigdy nie widział rzeczywistego uniewinnienia. Sprzedaje K. trzy takie same obrazy wrzosowiska.
Klient adwokata Hulda, który ciągnie swój proces od pięciu lat. Prócz Hulda ma potajemnie pięciu adwokatów pokątnych. Sypia w służbówce w mieszkaniu adwokata, żeby być pod ręką. Pokazuje K., co proces robi z człowiekiem po latach.