Stary parobek Borynów. Kuleje, bo dawno temu miał przestrzeloną nogę.
Kuba służy u Boryny i dba o konie jak o dzieci. Prosi gospodarza, by nie sprzedawał źrebicy, którą sam wychował. Opowiada, że dawno temu chodził z panami do boru i stąd ma przestrzelony kulas. Kłusuje w dworskim lesie. Postrzelony przez borowego ukrywa ranę, a gdy słyszy o szpitalu, sam obcina sobie nogę siekierą. Umiera w stajni w czasie przenosin Jagny.
„Zgoda na trzy ruble i dwie koszule”
tom I, rozdział V. Kuba targuje się o zasługi. Boryna obiecuje dołożyć mu na przyszły rok trzy ruble i dwie koszule.
„borowy me postrzelił”
tom I, rozdział XII. Kuba wyznaje Ambrożemu, skąd ma ranę. Prosi, żeby nikomu nie mówił.