Maciej Boryna ma trzydzieści morgów i jest pierwszym gospodarzem we wsi. Pochował dwie żony. Po śmierci krowy czuje, że gospodarstwo bez gospodyni marnieje, więc postanawia się ożenić z Jagną. Ziemi nie chce oddać dzieciom za życia. Za rękę Jagny płaci zapisem sześciu morgów i dla niej wypędza syna z domu. Jest twardy wobec parobków i dzieci, ale też samotny i zmęczony kłótniami.
Jagna jest córką Dominikowej. Matka mówi, że Jagnie idzie dziewiętnasta wiosna. Wieś plotkuje o jej chłopakach, a Mateusz wciąż za nią chodzi. Jagna nie dba o gronta ani zapisy. Wychodzi za Borynę, bo tak chce matka, choć patrzy na Antka. Kocha piękne rzeczy, muzykę i opowieści Rocha o dalekim świecie.
Antek z żoną Hanką i dziećmi mieszka u ojca i pracuje na jego ziemi prawie za parobka. Domaga się swojej części gruntu po matce. Zapis dla Jagny uważa za krzywdę dzieci. Kłóci się z ojcem i bije się z nim w izbie. Wypędzony, zamieszkuje u teścia Bylicy. W Zimie romansuje z macochą, a w bitwie o las zabija borowego.
Hanka wniosła do małżeństwa trzy morgi piachu, co Boryna jej wypomina. Jest córką biednego Bylicy. W Jesieni cierpi przez gniew męża i pogardę teścia. Broni swojego prawa do ziemi i z płaczem opuszcza dom Borynów. W dalszych tomach sama prowadzi gospodarstwo.
Kuba służy u Boryny i dba o konie jak o dzieci. Prosi gospodarza, by nie sprzedawał źrebicy, którą sam wychował. Opowiada, że dawno temu chodził z panami do boru i stąd ma przestrzelony kulas. Kłusuje w dworskim lesie. Postrzelony przez borowego ukrywa ranę, a gdy słyszy o szpitalu, sam obcina sobie nogę siekierą. Umiera w stajni w czasie przenosin Jagny.
Dominikowa rządzi domem i synami. Chce dobrze wydać Jagnę, żeby wieś przestała ją obgadywać. Namawia córkę do ślubu z Boryną i żąda od niego zapisu sześciu morgów. W sądzie w Tymowie staje w obronie Jewki, gdy ludzie się z niej naśmiewają.