W Elsynorze, zamku królów Danii, straż widzi nocą ducha zmarłego króla Hamleta. Jego syn, książę Hamlet, przychodzi na mury i słyszy od ducha, że ojca otruł brat, który teraz jest królem i mężem Gertrudy, matki Hamleta. Duch żąda zemsty. Hamlet postanawia udawać szaleńca. Poloniusz, doradca króla, myśli, że książę oszalał z miłości do jego córki Ofelii. Król wzywa dawnych kolegów Hamleta, Rozenkranca i Gildensterna, żeby go śledzili. Hamlet nie jest pewien, czy duch mówił prawdę, więc każe wędrownym aktorom zagrać sztukę o otruciu króla. Stryj zrywa się w czasie przedstawienia i to przekonuje Hamleta. Chwilę później książę ma okazję zabić króla, ale nie robi tego, bo król się modli. W komnacie matki przebija przez obicie ukrytego Poloniusza. Król wysyła Hamleta do Anglii z listem, który każe go tam zabić. Hamlet podmienia list, a sam wraca po napadzie korsarzy. Ofelia po śmierci ojca traci zmysły i tonie w potoku. Laertes, jej brat, wraca z Francji i razem z królem planuje śmierć Hamleta w pojedynku: zatrute ostrze i zatruty puchar. W czasie pojedynku królowa pije z pucharu i umiera, Laertes i Hamlet ranią się zatrutym rapierem. Laertes wyznaje prawdę, a Hamlet zabija króla. Umierając, prosi Horacego, żeby opowiedział jego historię, i oddaje głos Fortynbrasowi, który zostaje nowym władcą.
Sprawdź, ile pamiętasz: Hamlet: sprawdzian z lektury