
Wojownik w błyszczącym spiżowym hełmie z wysokimi piórami. Jego synek boi się tego hełmu, więc Hektor zdejmuje go i kładzie na ziemi. Po śmierci Patrokla wkłada zdobytą zbroję Achillesa. W bitwie nosi długą włócznię.
Hektor to najdzielniejszy syn Pryjama, wódz obrońców Troi. Walczy za miasto, żonę i syna, choć przeczuwa, że Troja kiedyś upadnie. Żegna się z Andromachą przy Skajskiej Bramie. Zabija Patrokla i zabiera mu zbroję Achillesa. Lekceważy radę Polidama, by wycofać wojsko do miasta. W końcu sam staje przed bramą, ucieka przed Achillesem, a potem podejmuje walkę i ginie. Przed śmiercią prosi o oddanie ciała rodzinie.
„Nikt mi życia nie weźmie bez wyroku woli”
Księga VI. Hektor uspokaja żonę: nikt nie umrze przed czasem wyznaczonym przez los.
„Syn mój między Trojany jak ja sławny będzie”
Księga VI. Modlitwa ojca, który chce dla syna sławy wojownika.
„Już nie będę uciekał, ni ty będziesz ścigał.”
Księga XXII. Hektor po trzech okrążeniach murów staje do walki.
„Żelazne w tobie serce.”
Księga XXII. Umierający Hektor mówi to Achillesowi, który odmawia mu pogrzebu.
„Parys, brat mój, przy Skajskiej obali cię Bramie”
Księga XXII. Hektor przed śmiercią zapowiada Achillesowi jego własny koniec.
„Lecz wszystko w mocy boga, on łatwo nas zrówna.”
Księga XX. Hektor wie, że Achilles jest silniejszy, ale ufa wyrokom bogów.
„Wiem ja, że przyjdzie ów dzień, kiedy Troja padnie”
Księga VI. Hektor idzie do walki, choć wie, że miasto upadnie.
„Grekom oddam ciało; Żądam tylko, by ze mną podobnie się stało”
Księga XXII. Hektor przed pojedynkiem proponuje wymianę obietnic o pogrzebie.