
Tekst prawie nie opisuje jego wyglądu. Do ostatniej walki wkłada zbroję Achillesa: przypina nagolenice srebrnymi haftkami, bierze pancerz zdobiony gwiazdami i miecz z brązu. Ma nadzieję, że Trojanie wezmą go za Achillesa.
Patrokl to najbliższy przyjaciel Achillesa. Lituje się nad rannymi Grekami i ze łzami prosi o pozwolenie na walkę. Dostaje zbroję Achillesa i rozkaz, by tylko odpędził Trojan od okrętów. Zabija Sarpedona, ale w zapale naciera pod mury. Ginie z ręki Hektora, po ciosach Feba i Euforba. Jego śmierć zmienia bieg wojny, bo Achilles wraca do walki. Po śmierci przychodzi do Achillesa we śnie i prosi o pogrzeb.
„Woli bogów chce człowiek oprzeć się daremnie.”
Księga XVI. Umierający Patrokl mówi, że pokonali go bogowie, a Hektor tylko dobił.
„Żebym wniść mógł do Hada, nie zwlekaj pogrzebu!”
Księga XXIII. Cień Patrokla prosi o pogrzeb, bez którego nie wejdzie do krainy zmarłych.
„Niechaj będą złączone razem nasze kości”
Księga XXIII. Patrokl prosi, by przyjaciele spoczęli we wspólnym grobie.