
Sędziwy król o siwych, białych włosach. Po śmierci syna tarza się w popiele i rwie włosy. Do obozu Greków jedzie nocą wozem pełnym darów.
Pryjam jest królem Troi i ojcem wielu synów, wśród nich Hektora i Parysa. Nie wini Heleny za wojnę, tylko bogów. Z murów błaga Hektora, by schronił się w mieście. Po jego śmierci sam jedzie do obozu wroga, prowadzony przez Hermesa. Całuje ręce Achillesa i prosi go, by wspomniał własnego ojca. Odzyskuje ciało syna i wyprawia mu pogrzeb.
„Na ręce synów moich zabójcy położył!”
Księga XXIV. Pryjam mówi, że zniósł to, czego nie zniósł nikt: całuje ręce zabójcy syna.
„Nie ciebie ja, lecz bogi o te winię boje”
Księga III. Pryjam nie obwinia Heleny o wojnę, tylko bogów.