🎓 Dołącz do 63 954 kursantów. ⭐ Ocena 4,6 w aplikacjach Gryzie.

Narrator pisze: „Wzrost więcej niż średni, bardzo kształtna figura, bujne włosy blond z odcieniem popielatym, nosek prosty, usta trochę odchylone, zęby perłowe, ręce i stopy modelowe”. Jej oczy bywają „niekiedy ciemne i rozmarzone”, a czasem „jasnoniebieskie i zimne jak lód”. Często nosi popielate stroje, na przykład popielaty płaszczyk. Sama myśli, że ma około dwudziestu pięciu lat.
Izabela to jedyna córka zubożałego arystokraty Tomasza Łęckiego. Wychowała się w luksusie i uważa świat salonów za zaczarowany ogród, a ludzi pracy za niższy świat. Gardzi kupcami, choć jej rodzina żyje coraz bardziej z pieniędzy Wokulskiego. Długo traktuje go jak użytecznego sługę i powiernika. Zachwyca się aktorem Rossim i skrzypkiem Molinarim, flirtuje z kuzynem Starskim. Wiosną 1879 roku przyjmuje oświadczyny Wokulskiego. W pociągu do Krakowa rozmawia jednak ze Starskim o narzeczonym lekceważąco. Po stracie Wokulskiego i śmierci ojca wyjeżdża za granicę, by wstąpić do klasztoru.
„No, kupcem można być i można nie być, to zależy od pana...”
tom II, rozdział VII. Izabela daje do zrozumienia, że kupiec jest jej niegodny.