Lalka: bohaterowie i ich charakterystyka

Drugoplanowi

Szuman

Lekarz, Żyd, przyjaciel Wokulskiego z Syberii. Bada ludzkie włosy, jest cynikiem i pesymistą, a z czasem zajmuje się pieniędzmi. To on mówi, że Wokulski łączy romantyka i pozytywistę. Rola w fabule: sekundant w pojedynku i trzeźwy komentator losów Wokulskiego

Helena Stawska

Piękna, pracowita kobieta, której mąż uciekł za granicę po fałszywym oskarżeniu o zabójstwo. Mieszka z matką i córką Helunią w kamienicy Łęckich i daje lekcje. Kocha Wokulskiego, ale w końcu przyjmuje oświadczyny Mraczewskiego. Rola w fabule: oskarżona w procesie o lalkę, kandydatka Rzeckiego na żonę dla Wokulskiego

Helunia

Mała córka Heleny Stawskiej. Zachwyca się lalką Mimi u baronowej Krzeszowskiej. W sądzie rozpoznaje lalki i płacze, gdy sędzia odpruwa głowę Mimi. Rola w fabule: dziecko, dla którego matka kupuje lalkę

pani Misiewiczowa

Matka Heleny Stawskiej, wdowa po naczelniku powiatu. Ciągle płacze i plotkuje, ale bardzo kocha córkę. Razem z Rzeckim spiskuje, by wydać ją za Wokulskiego. Rola w fabule: sojuszniczka Rzeckiego w swataniu

baronowa Krzeszowska

Żona barona Krzeszowskiego, zgorzkniała po śmierci córeczki. Pisze anonimy, kłóci się z lokatorami i nienawidzi Stawskiej. Kupuje kamienicę Łęckich i oskarża Stawską o kradzież lalki. Rola w fabule: oskarżycielka w procesie o lalkę

baron Krzeszowski

Zadłużony arystokrata, karciarz i miłośnik wyścigów, kuzyn Łęckich. Obraża Izabelę na wyścigach i dostaje kulą w pistolet w pojedynku z Wokulskim. Później wraca do żony. Rola w fabule: przeciwnik Wokulskiego w pojedynku

Maruszewicz

Zniszczony młody człowiek, który żyje z pożyczek i drobnych oszustw. Sprzedaje Wokulskiemu klacz, fałszuje kwit i szpieguje Stawską. Wokulski mu przebacza, ale on dalej intryguje. Rola w fabule: intrygant i oszust z kamienicy Łęckich

prezesowa Zasławska

Stara arystokratka, która w młodości kochała stryja Wokulskiego, ubogiego oficera. Jest dobra dla ludzi i zwierząt w swoim majątku Zasławek. Zapisuje majątek na podrzutków i cele dobroczynne. Rola w fabule: opiekunka Wokulskiego, która zaprasza go do Zasławka

hrabina Karolowa

Siostra Tomasza Łęckiego i ciotka Izabeli, ma na imię Joanna. Prowadzi ochronkę i kwesty, chętnie bierze od Wokulskiego pieniądze. Chce wydać Izabelę za bogatego człowieka ze swojej sfery. Rola w fabule: ciotka Izabeli wprowadzająca Wokulskiego do salonu

panna Florentyna

Uboga kuzynka Łęckich, prowadzi im dom. Jest cicha, nieśmiała i bardzo pilnuje porządku. To od niej Izabela dowiaduje się, że srebra kupił Wokulski. Rola w fabule: towarzyszka i powierniczka Izabeli

książę

Arystokrata, który ciągle mówi o „nieszczęśliwym kraju”, ale niewiele robi. Wciąga Wokulskiego do salonów i do spółki. Gdy Wokulski odchodzi, i on wycofuje się ze spółki. Rola w fabule: patron spółki i przedstawiciel arystokracji

Kazimierz Starski

Kuzyn Izabeli, zadłużony podróżnik i uwodziciel, wrócił z Chin. Liczy na spadek po prezesowej i flirtuje z Izabelą i Eweliną. Jego rozmowa z Izabelą w pociągu łamie Wokulskiego. Rola w fabule: rywal Wokulskiego

pani Wąsowska

Bogata, wesoła i odważna wdowa, przyjaciółka Izabeli. Zakochuje się w Wokulskim, godzi go z Izabelą, a potem broni jej przed nim. W rozmowie z nią Wokulski czuje się uwolniony. Rola w fabule: powierniczka obojga i ukryta wielbicielka Wokulskiego

baron Dalski

Stary, schorowany baron, wspólnik spółki. Żeni się z Eweliną Janocką i ślepo w nią wierzy. Gdy odkrywa jej romans ze Starskim, rozwodzi się i pojedynkuje ze Starskim. Rola w fabule: zakochany starzec, odbicie losu Wokulskiego

Ewelina Janocka

Wnuczka prezesowej i narzeczona, a potem żona barona Dalskiego. Wychodzi za niego dla pozycji, a flirtuje ze Starskim. Pyta Wokulskiego, czy powinna wyjść za barona. Rola w fabule: przykład małżeństwa bez miłości

Felicja Janocka

Młodziutka kuzynka Eweliny, ma około osiemnastu lat. Podziwia Wokulskiego i zazdrości mu towarzystwa pani Wąsowskiej. Łowi ryby z Ochockim. Rola w fabule: naiwna wielbicielka Wokulskiego w Zasławku

Suzin

Bogaty moskiewski kupiec, przyjaciel Wokulskiego z Syberii, gdzie Wokulski uczył go przez cztery lata. Wciąga go do dostaw dla wojska i zabiera do Paryża. Radzi mu skończyć z kobietą, która go zmieniła. Rola w fabule: wspólnik, dzięki któremu Wokulski zdobywa majątek

Geist

Stary, zubożały chemik z Paryża, uważany przez innych za wariata. Pokazuje Wokulskiemu metale o niezwykłej wadze i szuka metalu lżejszego od powietrza. Kusi go pracą dla przyszłości ludzkości. Rola w fabule: uczony, który daje Wokulskiemu drugą drogę życia

Węgiełek

Młody rzemieślnik z Zasławia, kowal i stolarz. Opowiada legendę o śpiącej pannie i wycina napis na kamieniu. Żeni się z Marianną, a na końcu stawia krzyż w ruinach zamku. Rola w fabule: świadek wydarzeń w Zasławiu

Marianna

Dziewczyna z domu publicznego, którą Wokulski wysyła do sióstr magdalenek. Uczy się szycia, mieszka u Wysockich i wychodzi za Węgiełka. Jej przeszłość wraca, gdy rozpoznaje ją Starski. Rola w fabule: przykład dobroczynności Wokulskiego

Wysocki

Furman z Powiśla, któremu padł koń, i jego brat, dróżnik kolejowy. Wokulski pomaga obu, a dróżnika przenosi do Skierniewic. To dróżnik ratuje Wokulskiego, gdy ten kładzie się na torach. Rola w fabule: biedacy, którym pomógł Wokulski

Henryk Szlangbaum

Żyd, przyjaciel Wokulskiego z Syberii, potem subiekt w jego sklepie. Jego ojciec kupuje dla Wokulskiego kamienicę Łęckich. Henryk przejmuje sklep i spółkę, a z biegiem czasu staje się wyniosły. Rola w fabule: następca Wokulskiego w interesach

Mraczewski

Przystojny subiekt, zwolniony za plotki o Izabeli i wysłany do Moskwy. Wraca z pracy dla Suzina i zaleca się do Stawskiej. W końcu się jej oświadcza i zostaje przyjęty. Rola w fabule: subiekt i przyszły mąż Stawskiej

Klejn

Mizerny subiekt o poglądach socjalistycznych. Przyjaźni się ze studentami z kamienicy. Zostaje aresztowany razem z nimi. Rola w fabule: subiekt sklepu Wokulskiego

Lisiecki

Łysy, zgryźliwy subiekt, który sprzecza się z Rzeckim. Nie lubi Szlangbauma, ale broni Wokulskiego. Na końcu wyjeżdża do Astrachania. Rola w fabule: subiekt sklepu Wokulskiego

Wirski

Rządca kamienicy Łęckich, dawny ziemianin, który w 1859 roku był we Włoszech pod Magentą. Pomaga Stawskiej i przyjaźni się z Rzeckim. Rola w fabule: rządca kamienicy

pani Meliton

Dawna guwernantka, a teraz swatka i pośredniczka. Za pieniądze donosi Wokulskiemu, gdzie spotka Izabelę. Radzi mu, by zdobywał kobietę siłą, a nie ofiarami. Rola w fabule: pośredniczka między Wokulskim a światem Łęckich

August Katz

Subiekt u Mincla i przyjaciel Rzeckiego z młodości. Walczy z nim na Węgrzech, a po klęsce zabija się z pistoletu. Rola w fabule: postać z pamiętnika Rzeckiego

Jan Mincel

Kupiec z rodziny niemieckiego pochodzenia, synowiec starego Mincla i gorący bonapartysta. Jest pryncypałem i przyjacielem Rzeckiego. Jego wdowa, Małgorzata, zostaje żoną Wokulskiego. Rola w fabule: postać z pamiętnika Rzeckiego

Rossi

Słynny włoski tragik, którego dawniej podziwiała Izabela. Wokulski organizuje mu w Warszawie owacje, by sprawić jej przyjemność. Rola w fabule: idol Izabeli

Molinari

Skrzypek, którym zachwyca się Izabela. Wokulski uważa go za miernego muzyka. Jego wizyta pokazuje, jak łatwo Izabela ulega cudzej sławie. Rola w fabule: idol Izabeli