
Arcybiskup Reims w zbroi, na rączym koniu zdobytym na królu Grozalu. Nosi hełm wykładany złotem i biały lekki pancerz, walczy mieczem Almas. Na końcu ciało ma przeszyte czterema włóczniami.
Turpin to arcybiskup Reims, który walczy w tylnej straży jak rycerz. Przed bitwą rozgrzesza Francuzów i obiecuje im raj, a jako pokutę każe mocno walczyć. Godzi kłócących się Rolanda i Oliwiera i radzi zadąć w róg, bo Karol pomści poległych i ich pochowa. Ranny czterema włóczniami mówi, że rycerz, póki żyje, nie poddaje się. Umiera, gdy próbuje przynieść Rolandowi wody.
„Jeśli pomrzecie, będą z was święte męczenniki, będziecie mieli miejsca na najwyższym piętrze raju”
rozdział LXXXIX. Turpin łączy walkę rycerską z obietnicą zbawienia.
„Pogrzebią nas w kruchtach kościelnych, nie zjedzą nas wilki, wieprze i psy”
rozdział CXXXII. Turpin przekonuje, że róg wciąż ma sens: zapewni zemstę i chrześcijański pogrzeb.
„Rycerz, póki żyje, nie poddaje się!”
rozdział CLV. Krótka formuła rycerskiej postawy.