Przystojny książę w cudzoziemskim stroju, z jasnozłotą peruką albo własnymi bujnymi włosami. W rozmowie z Kmicicem nie odrywa wzroku od lustra.
Książę Bogusław, koniuszy litewski i kuzyn hetmana, mówi otwarcie, że Rzeczpospolita to sukno, które trzeba rozerwać, a Radziwiłłom należy się kawałek. Porwany przez Kmicica, strzela mu w twarz i ucieka. Mści się kłamliwym listem do króla i więzi Oleńkę w Taurogach. Pod Prostkami przegrywa i trafia do niewoli Kmicica.
„Rzeczpospolita to postaw czerwonego sukna, za które ciągną Szwedzi, Chmielnicki, Hiperborejczykowie, Tatarzy, elektor i kto żyw naokoło.”
tom I, Rozdział XXV. Bogusław zdradza Kmicicowi, że Radziwiłłom chodzi o własny kawałek kraju.