Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Andrzej Kmicic: charakterystyka

Wygląd

Młody szlachcic o płowej jak żyto, mocno podgolonej czuprynie, smagłej cerze i bystrych siwych oczach. Po strzale Bogusława zostaje mu na twarzy blizna, o którą pyta go potem król.

Cechy

  • porywczy i zuchwały
  • odważny do szaleństwa
  • wierny danemu słowu
  • pobożny
  • zdolny do skruchy i przemiany
  • pomysłowy w walce
  • zakochany w Oleńce

Charakterystyka

Andrzej Kmicic to chorąży orszański, który na początku powieści jest hulaką i zabijaką. Jego kompania gorszy Laudę, a on sam w gniewie pali Wołmontowicze i porywa Oleńkę. Z ufności do hetmana przysięga mu na krucyfiks i długo nie widzi, że Radziwiłł zdradza. Gdy słyszy prawdę od Bogusława, porywa księcia, a potem pod nazwiskiem Babinicz odkupuje winy: ostrzega Jasną Górę, wysadza kolubrynę, ratuje króla, bije Bogusława pod Prostkami. Jego droga to wzór przemiany, w której odwaga zostaje ta sama, ale zmienia się sprawa, której służy.

Cytaty

  • „Na tę mękę Chrystusa... przysięgam!”

    tom I, Rozdział XIII. Przysięga na krucyfiks wiąże Kmicica z hetmanem.

  • „Ślubuję Ci, Chryste Panie, tych zdrajców gnębić, zajeżdżać!”

    tom II, Rozdział I. Początek przemiany: Kmicic składa nowy ślub.

  • „wolę gorzeć za błąd mój niżeli za jawną i rozmyślną zdradę ojczyzny i Pana mego”

    tom II, Rozdział II. Z listu, w którym Kmicic wypowiada hetmanowi służbę.

  • „Cóż, panie Kuklinowski”

    tom II, Rozdział XVIII. Kmicic odpłaca zdrajcy za stodołę.

  • „Jam nie Ba-bi-nicz, jam Kmi-cic!”

    tom II, Rozdział XXIV. Kmicic wyznaje królowi prawdziwe nazwisko.

  • „Skończona pokuta”

    tom III, Rozdział XXX. Kmicic czuje, że odkupił winy.