Młody, silny chłopak, w Baku sportowiec. Po rzezi chodzi kudłaty, obdarty i boso. W Nawłoci przed balem widzi w lustrze eleganta i barczystego młokosa z podfryzowaną czupryną. Na manifestację wkłada lejbik i czapkę żołnierską.
Cezary Baryka to syn Polaków z Baku. Ma czternaście lat, gdy ojciec idzie na wojnę. W rewolucji popiera bolszewików i nie słucha matki. Dopiero jej śmierć i rzeź w Baku pokazują mu, czym jest przemoc. Ojciec opowiada mu o szklanych domach w Polsce, a po jego śmierci Cezary sam przechodzi granicę. W Warszawie studiuje medycynę i walczy w wojnie z bolszewikami. W Nawłoci poznaje życie ziemian i przeżywa nieszczęśliwy romans z Laurą. Potem słucha Gajowca i komunistów, ale z nikim się nie zgadza do końca. Na końcu idzie na czele manifestacji robotniczej pod Belweder.
„jest to konieczność, wyższa ponad wszystko. Jest to prawo moralne.”
Część pierwsza – Szklane domy. Cezary w myślach przekonuje ducha matki, że rewolucja jest sprawiedliwa.
„Gdzież są twoje szklane domy?”
Część pierwsza – Szklane domy. Pierwsze wrażenie Cezarego z Polski: błoto i bieda zamiast obiecanej utopii.
„Zbuntujcież się, chłopy potężne, przeciwko swojemu sobaczemu losowi!”
Część druga – Nawłoć. Myśl Cezarego na Chłodku, gdy widzi biedę chłopów.
„Polsce trzeba na gwałt wielkiej idei!”
Część trzecia – Wiatr od wschodu. Cezary zarzuca Gajowcowi brak odwagi i żąda wielkiej reformy.
„jakoś to będzie”
Część trzecia – Wiatr od wschodu. Cezary wyśmiewa bierność ludzi, którzy rządzą Polską.
„będzie właśnie odrodzona i odradzająca się Polska”
Część trzecia – Wiatr od wschodu. Na zebraniu komunistów Cezary broni Polski jako szansy na odrodzenie ludzi.
„Nie ma w was duszy Ludwika XI, żeby złamać szlachecką przemoc”
Część trzecia – Wiatr od wschodu. Cezary zarzuca Gajowcowi i jego obozowi, że boją się złamać władzę wielkich właścicieli ziemskich.