Cezary Baryka to syn Polaków z Baku. Ma czternaście lat, gdy ojciec idzie na wojnę. W rewolucji popiera bolszewików i nie słucha matki. Dopiero jej śmierć i rzeź w Baku pokazują mu, czym jest przemoc. Ojciec opowiada mu o szklanych domach w Polsce, a po jego śmierci Cezary sam przechodzi granicę. W Warszawie studiuje medycynę i walczy w wojnie z bolszewikami. W Nawłoci poznaje życie ziemian i przeżywa nieszczęśliwy romans z Laurą. Potem słucha Gajowca i komunistów, ale z nikim się nie zgadza do końca. Na końcu idzie na czele manifestacji robotniczej pod Belweder.
Seweryn Baryka to ojciec Cezarego. W Rosji robi karierę i zostaje wyższym urzędnikiem w przemyśle naftowym w Baku. W czasie wojny walczy w armii rosyjskiej, a potem w legionach. Po latach wraca do Baku po rodzinę i odnajduje syna. W drodze do Polski opowiada mu o szklanych domach, które ma budować wynalazca Baryka. Choruje i umiera w wagonie, nim dojeżdża do granicy. Przed śmiercią każe synowi iść w Warszawie do Szymona Gajowca.
Jadwiga z Dąbrowskich pochodzi z Siedlec. W Baku wychowuje syna, a po wyjeździe męża zostaje z nim sama. W czasie rewolucji głoduje, sprzedaje rzeczy i jeździ na wieś po zboże, żeby wykarmić Cezarego. Przyjmuje na noc księżnę Szczerbatow-Mamajew z córkami. Potem zostaje aresztowana, pobita i skierowana do robót w porcie. Umiera, gdy dozorca ją popycha. Syn rozumie jej poświęcenie dopiero po jej śmierci.
Szymon Gajowiec to dawny znajomy rodziców Cezarego, który w młodości znał Jadwigę w Siedlcach. Jest wysokim urzędnikiem w Ministerstwie Skarbu. Daje Cezaremu pracę i lekcje. Nocami pisze książkę o prawdziwej Polsce. Uważa, że wolna Polska przeżywa dopiero swoje przedwiośnie i trzeba ją budować powoli, przez pracę i reformy. Cezary zarzuca mu, że to za mało wobec nędzy.
Laura Kościeniecka to młoda wdowa, która mieszka w Leńcu, majątku zmarłego męża, po sąsiedzku z Wielosławskimi. Jest narzeczoną Barwickiego, bogatego sąsiada. Wdaje się w tajny romans z Cezarym, ale nie chce zerwać zaręczyn. Po nocnej bójce Cezarego z Barwickim szybko wychodzi za narzeczonego. W Warszawie mówi Cezaremu, że mogła być jego, a musi być żoną Barwickiego.