Tekst przedstawia go jako sztywnego i wytwornego biurokratę, starego kawalera i pedanta. Nie opisuje jego twarzy.
Szymon Gajowiec to dawny znajomy rodziców Cezarego, który w młodości znał Jadwigę w Siedlcach. Jest wysokim urzędnikiem w Ministerstwie Skarbu. Daje Cezaremu pracę i lekcje. Nocami pisze książkę o prawdziwej Polsce. Uważa, że wolna Polska przeżywa dopiero swoje przedwiośnie i trzeba ją budować powoli, przez pracę i reformy. Cezary zarzuca mu, że to za mało wobec nędzy.
„To dopiero przedwiośnie nasze.”
Część trzecia – Wiatr od wschodu. Gajowiec tłumaczy, że wolna Polska jest dopiero na początku drogi. Stąd tytuł powieści.