Gdy Cezary go odnajduje, wygląda jak rosyjski chłop: brodaty i kudłaty, w brudnej rubaszce, podartym armiaku i łapciach. Siedzi zgarbiony na kupie kamieni i śpiewa pod nosem.
Seweryn Baryka to ojciec Cezarego. W Rosji robi karierę i zostaje wyższym urzędnikiem w przemyśle naftowym w Baku. W czasie wojny walczy w armii rosyjskiej, a potem w legionach. Po latach wraca do Baku po rodzinę i odnajduje syna. W drodze do Polski opowiada mu o szklanych domach, które ma budować wynalazca Baryka. Choruje i umiera w wagonie, nim dojeżdża do granicy. Przed śmiercią każe synowi iść w Warszawie do Szymona Gajowca.
„Szklane domy kosztują niezmiernie tanio”
Część pierwsza – Szklane domy. Ojciec opisuje utopię nowoczesnej, czystej Polski.
„W Warszawie idź do jednego człowieka, który się nazywa Szymon Gajowiec.”
Część pierwsza – Szklane domy. Ostatnie polecenie umierającego ojca.