Tę lekturę czytasz w całości, więc na maturze obowiązuje przy niej błąd kardynalny. Pomyłka w faktach może dać 0 punktów za całe wypracowanie.
„Rok 1984” George’a Orwella to powieść o państwie, które kontroluje nie tylko czyny, ale i myśli ludzi. Akcja dzieje się w Londynie, w Oceanii, jednym z trzech supermocarstw, które bez końca prowadzą ze sobą wojnę. Rządzi Partia z Wielkim Bratem na czele: teleekrany podglądają mieszkańców, myślopolicja ściga za samą myśl, a Ministerstwo Prawdy codziennie przerabia przeszłość. Winston Smith, trzydziestodziewięcioletni urzędnik tego ministerstwa, potajemnie zaczyna prowadzić dziennik i zakochuje się w Julii. Oboje wierzą, że O'Brien, członek Partii Wewnętrznej, należy do tajnego Bractwa. To pułapka: zostają aresztowani, a w Ministerstwie Miłości O'Brien torturami łamie Winstona, aż ten zdradza Julię i pokochuje Wielkiego Brata. Powieść ukazała się w 1949 roku; tekst na stronie podajemy w przekładzie Julii Fiedorczuk. Na maturze lektura obowiązuje w całości, więc pomyłka w zakończeniu albo w tym, kim jest O'Brien, może dać zero punktów za wypracowanie.
Winston Smith pracuje w Ministerstwie Prawdy w Londynie i fałszuje stare gazety, tak by zawsze zgadzały się z tym, co Partia mówi dziś. Nienawidzi Partii, ale w Oceanii każdy jest podglądany przez teleekrany, a myślozbrodnię karze się śmiercią. Winston zaczyna potajemnie pisać dziennik. Ciemnowłosa Julia, którą brał za donosicielkę, wsuwa mu liścik z wyznaniem miłości. Spotykają się w lesie, potem w wynajętym pokoju nad sklepem ze starociami pana Charringtona. Zgłaszają się do O'Briena, członka Partii Wewnętrznej, wierząc, że należy do Bractwa, i dostają od niego książkę Goldsteina. W pokoju nad sklepem zostają aresztowani: za obrazem wisiał teleekran, a pan Charrington okazuje się członkiem myślopolicji. W Ministerstwie Miłości O'Brien długo torturuje Winstona. W pokoju 101, przed klatką ze szczurami, Winston błaga, żeby zrobili to Julii. Wypuszczony, przesiaduje w kawiarni Pod Kasztanem, pije gin i w końcu kocha Wielkiego Brata.
Błąd: O'Brien był członkiem Bractwa i chciał pomóc Winstonowi.
Jak jest w lekturze: O'Brien był wiernym członkiem Partii Wewnętrznej. Udawał spiskowca, by schwytać Winstona, a potem sam go torturował. (Część III, rozdział 1)
Błąd: Na końcu Winston ucieka i zostaje bohaterem ruchu oporu.
Jak jest w lekturze: Winston zostaje złamany. Wypuszczony, siedzi w kawiarni Pod Kasztanem, pije gin i kocha Wielkiego Brata. (Część III, rozdział 6)
Błąd: Julia pozostała wierna Winstonowi do końca.
Jak jest w lekturze: Oboje się zdradzili. Gdy spotykają się w parku, Julia mówi o tym wprost. (Część III, rozdział 6)
Błąd: Pan Charrington był zwykłym, życzliwym sklepikarzem.
Jak jest w lekturze: Pan Charrington był członkiem myślopolicji. Za obrazem w wynajętym pokoju ukryty był teleekran. (Część II, rozdział 10)
Błąd: Ministerstwo Prawdy zajmowało się torturami.
Jak jest w lekturze: Torturami zajmowało się Ministerstwo Miłości. Ministerstwo Prawdy fałszowało przeszłość i produkowało propagandę. (Część I, rozdział 1)
Błąd: W pokoju 101 Winstona torturowano prądem.
Jak jest w lekturze: W pokoju 101 czekało to, czego Winston bał się najbardziej: klatka z wygłodniałymi szczurami. (Część III, rozdział 5)
Błąd: Książkę o oligarchicznym kolektywizmie napisał sam Goldstein, a O'Brien jej nie znał.
Jak jest w lekturze: O'Brien twierdzi, że był współautorem książki; według niego stworzyła ją Partia. (Część III, rozdział 3)
Błąd: Winston był młodym, dwudziestoletnim buntownikiem.
Jak jest w lekturze: Winston miał trzydzieści dziewięć lat. Młoda była Julia, która miała dwadzieścia sześć. (Część I, rozdział 1)
Błąd: Przez całą powieść Oceania walczy z tym samym wrogiem.
Jak jest w lekturze: W Tygodniu Nienawiści wróg nagle się zmienia: zamiast Eurazji jest nim Azja Wschodnia, a Partia twierdzi, że tak było zawsze. (Część II, rozdział 9)
Błąd: Wielki Brat to prawdziwy dyktator, którego Winston spotyka w więzieniu.
Jak jest w lekturze: Wielkiego Brata nikt nie widział na żywo. Na przesłuchaniu O'Brien mówi tylko, że Wielki Brat istnieje jako ucieleśnienie Partii i nigdy nie umrze. (Część III, rozdział 2)
Kliknij kratkę albo hasło i wpisz odpowiedź. Postęp zapisuje się w tej przeglądarce.
1 poziomo: Według głównego bohatera w nich jest nadzieja.
Poziomo
Pionowo
Podaj e-mail, a plik PDF z krzyżówką pobierze się od razu. Rozwiązanie jest na osobnej stronie.