- Emmanuel Goldstein
- Wróg ludu, dawny przywódca, który według Partii zdradził Rewolucję. Ma kozią bródkę i twarz przypominającą owcę. Jego twarz pokazuje się w czasie Dwóch Minut Nienawiści. Uchodzi za przywódcę Bractwa i autora zakazanej książki. Rola w fabule: wróg, przeciw któremu Partia kieruje nienawiść
- Pan Charrington
- Wdowiec, właściciel sklepu ze starociami w dzielnicy proli. Sprzedaje Winstonowi zeszyt i przycisk do papieru, wynajmuje mu pokój. Okazuje się członkiem myślopolicji: po aresztowaniu ma czarne włosy i nie nosi okularów. Rola w fabule: pozorny życzliwy staruszek, w rzeczywistości donosiciel
- Syme
- Filolog z Departamentu Badań, pracuje nad jedenastym wydaniem słownika nowomowy. Z zachwytem mówi o niszczeniu słów. Jest za inteligentny i mówi za dużo, więc znika i staje się nieosobą. Rola w fabule: twórca nowomowy, który sam pada jej ofiarą
- Tom Parsons
- Sąsiad Winstona, kolega z ministerstwa, grubawy i bezgranicznie oddany Partii. Jego dzieci należą do Szpiegów. Trafia do więzienia, bo siedmioletnia córka podsłuchała, jak przez sen wzywał do obalenia Wielkiego Brata. Jest z niej dumny. Rola w fabule: przykład ślepej wierności, która nikogo nie chroni
- Pani Parsons
- Żona Parsonsa, zaniedbana i wystraszona kobieta. Boi się własnych dzieci. Rola w fabule: matka zastraszona przez dzieci
- Dzieci Parsonsów
- Syn i siedmioletnia córka, członkowie organizacji Szpiegów. Bawią się w łapanie zdrajców, a córka donosi na ojca. Rola w fabule: pokolenie wychowane do donosicielstwa
- Katharine
- Żona Winstona, wysoka i jasnowłosa, bez reszty wierna Partii. Traktowała pożycie jako obowiązek wobec Partii. Rozstali się po około piętnastu miesiącach. Rola w fabule: wzór pustego, partyjnego małżeństwa
- Matka Winstona
- Wysoka, milcząca kobieta o jasnych włosach. Zniknęła razem z młodszą siostrą Winstona, gdy był chłopcem. Winston wspomina jej czułość i swoją winę. Rola w fabule: pamięć o dawnych, ludzkich uczuciach
- Siostra Winstona
- Mała, chorowita dziewczynka. Winston jako głodny chłopiec wyrwał jej kawałek czekolady. Zniknęła razem z matką. Rola w fabule: źródło poczucia winy Winstona
- Ampleforth
- Poeta z Departamentu Archiwów o włochatych uszach. Przerabia wiersze do nowych wersji. Trafia do więzienia, bo zostawił w wierszu Kiplinga słowo Bóg. Rola w fabule: ofiara cenzury
- Jones, Aaronson i Rutheford
- Dawni przywódcy Rewolucji, aresztowani i zmuszeni do przyznania się do zdrady. Winston widział zdjęcie, które dowodziło, że ich zeznania były fałszywe. Przesiadywali w kawiarni Pod Kasztanem, zanim zginęli. Rola w fabule: dowód, że Partia fałszuje przeszłość
- Towarzysz Ogilvy
- Bohater wymyślony przez Winstona do mowy Wielkiego Brata. Nigdy nie istniał, a po fałszerstwie istnieje w zapisach tak samo jak prawdziwi ludzie. Rola w fabule: przykład tworzenia fikcyjnej przeszłości
- Withers
- Towarzysz, którego chwalono w mowie Wielkiego Brata, a który potem stał się nieosobą. Rola w fabule: człowiek wymazany z historii
- Starzec w pubie
- Prol, którego Winston wypytuje o życie przed Rewolucją. Pamięta tylko drobiazgi, nie umie odpowiedzieć na pytanie, czy dawniej żyło się lepiej. Rola w fabule: pamięć proli bez zrozumienia
- Prolka przy praniu
- Silna kobieta, która na podwórku wiesza pieluchy i śpiewa piosenkę ułożoną przez maszynę. Dla Winstona staje się obrazem siły i przyszłości proli. Rola w fabule: symbol nadziei w prolach
- Martin
- Służący O'Briena. O'Brien mówi, że jest jednym z nich. Rola w fabule: pomocnik O'Briena