- Państwo totalitarne
- Partia kontroluje każdy obszar życia: pracę, czas wolny, małżeństwa, język i myśli. Teleekrany podglądają mieszkańców, dzieci donoszą na rodziców, a myślozbrodnia grozi śmiercią. Prywatne zostaje tylko to, co człowiek ma w głowie, a w końcu i to Partia zabiera. (Część I, rozdział 1; Część I, rozdział 2; Część III, rozdział 1)
- Propaganda i kłamstwo
- Ministerstwo Prawdy produkuje kłamstwa, a hasła Partii łączą przeciwieństwa, na przykład wojnę z pokojem i wolność z niewolą. Gdy w szóstym dniu Tygodnia Nienawiści wróg się zmienia, tłum przyjmuje nową wersję od razu, a stare dokumenty trzeba przerobić. (Część I, rozdział 1; Część II, rozdział 9)
- Fałszowanie przeszłości
- Winston codziennie zmienia stare artykuły, a oryginały płoną w szczelinie pamięci. Ludzie znikają z zapisów i stają się nieosobami. Hasło Partii mówi, że kto kontroluje teraźniejszość, kontroluje przeszłość. Bez pamięci ludzie nie mogą porównać, czy żyje im się lepiej. (Część I, rozdział 3; Część I, rozdział 4; Część I, rozdział 7)
- Nowomowa i język
- Syme cieszy się, że słownik każdego roku się kurczy. Nowomowa ma odebrać ludziom słowa na myśli nieprawomyślne, tak by myślozbrodnia stała się niemożliwa. Aneks pokazuje, że nawet Deklaracji Niepodległości nie da się w niej wyrazić. (Część I, rozdział 5; Aneks, Zasady nowomowy)
- Wolność i jej utrata
- Dla Winstona wolność to prawo do stwierdzenia, że dwa plus dwa to cztery. O'Brien zmusza go, by uwierzył, że to pięć. Wolność wewnętrzna okazuje się możliwa do zniszczenia, gdy człowiek zostaje złamany. (Część I, rozdział 7; Część III, rozdział 2; Część III, rozdział 6)
- Miłość jako bunt
- Miłość Winstona i Julii jest aktem politycznym, bo Partia chce zastąpić uczucia lojalnością wobec siebie. Kochankowie obiecują, że uczuć im nie odbiorą. W pokoju 101 i Winston, i Julia się zdradzają, a po wyjściu nic już ich nie łączy. (Część II, rozdział 2; Część III, rozdział 5; Część III, rozdział 6)
- Inwigilacja
- Wielki Brat widzi wszystko. Teleekrany nadają i podglądają jednocześnie, myślopolicja zna ludzi lepiej niż oni siebie. Nawet pokój bez teleekranu ma go za obrazem, a życzliwy sklepikarz okazuje się policjantem. (Część I, rozdział 1; Część II, rozdział 10)
- Władza dla władzy
- O'Brien wyjaśnia, że Partia nie chce władzy dla dobra ludzi. Władza jest celem, nie środkiem, a jej istotą jest zadawanie cierpienia. Przyszłość ma być wiecznym poniżaniem człowieka. (Część III, rozdział 3)
- Nadzieja w prolach
- Winston pisze, że jeśli istnieje nadzieja, to w prolach, którzy stanowią większość ludności. Prole są jednak zajęci loterią, piwem i codziennością. Prolka przy praniu staje się dla niego obrazem siły, która kiedyś może się obudzić. (Część I, rozdział 7; Część II, rozdział 10)
- Dwójmyślenie
- Dwójmyślenie to umiejętność wierzenia jednocześnie w dwie sprzeczne rzeczy i zapominania o kłamstwie, które się właśnie powiedziało. Dzięki niemu członkowie Partii przyjmują każdą zmianę prawdy. (Część I, rozdział 3)
- Przedmioty z przeszłości
- Szklany przycisk do papieru, stara rymowanka i zeszyt z kremowym papierem łączą Winstona ze światem sprzed Rewolucji. Przycisk rozbity przy aresztowaniu oznacza koniec jego małego, prywatnego świata. (Część I, rozdział 8; Część II, rozdział 10)