Mistrz Polikarp, uczony mędrzec, modli się, by zobaczyć Śmierć we własnej postaci. Gdy wszyscy wychodzą z kościoła, widzi nagą, chudą kobietę z kosą, bez nosa i warg. Przerażony pada na ziemię. Śmierć każe mu wstać i rozmawiać. Opowiada, że poczęła się w jabłku, które zerwała Ewa. Nie przyjmie darów, bo moc dał jej Bóg. Zabija bogatych i biednych, królów, duchownych, rzemieślników i zwierzęta. Kpi z lekarzy, sędziów, karczmarzy i złych mnichów. Dobrzy ludzie nie muszą się jej bać, bo po śmierci idą do nieba. Na koniec opowiada o męczennicach, które mężnie znosiły tortury. Tekst urywa się w tym miejscu.
Sprawdź, ile pamiętasz: Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią: sprawdzian z lektury