Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Harpagon: charakterystyka

Wygląd

Ma pełną sześćdziesiątkę i czasem trapi go astma. Nosi staroświecką kryzę, a spodnie przytrzymuje sprzączkami zamiast wstążek. Mariannę wita w okularach. Frozyna pochlebia mu, że wygląda młodziej niż niejeden dwudziestopięciolatek.

Cechy

  • chorobliwie skąpy
  • podejrzliwy wobec wszystkich
  • lichwiarz bez litości
  • zazdrosny o syna
  • łasy na pochlebstwa
  • despotyczny ojciec
  • komiczny w rozpaczy
  • niezdolny do przemiany

Charakterystyka

Harpagon to bogaty wdowiec, ojciec Kleanta i Elizy. Zakopał w ogrodzie dziesięć tysięcy talarów w złocie i wciąż boi się, że ktoś je odkryje. Każdego podejrzewa o kradzież, nawet własne dzieci. Pożycza na lichwiarski procent, służbę i konie trzyma o głodzie, a przed gośćmi liczy każdą butelkę. W wieku sześćdziesięciu lat chce poślubić młodą Mariannę, w której kocha się jego syn. Córkę chce wydać za Anzelma, bo ten weźmie ją bez posagu. Łatwo go zjednać pochwałą, ale nie da się z niego wydobyć pieniędzy. Po kradzieży szkatułki nazywa złoto swoim przyjacielem i grozi, że się powiesi. Na końcu zgadza się na śluby, gdy odzyskuje szkatułkę, a Anzelm obiecuje pokryć wszystkie koszty. Odchodzi, by uściskać szkatułkę.

Cytaty

  • „Pokaż ręce.”

    Akt I, Scena 3. Harpagon obszukuje Strzałkę. Zaraz zażąda też drugich rąk.

  • „nie wiem, czy dobrze uczyniłem, zakopując w ogrodzie dziesięć tysięcy talarów”

    Akt I, Scena 5. Skąpiec zdradza swoją tajemnicę, myśląc, że jest sam.

  • „godzi się ją wziąć bez posagu”

    Akt I, Scena 7. Pierwsze „bez posagu”. Harpagon powtórzy te słowa jak odpowiedź na wszystko.

  • „Wciąż jedno słowo w gębie: pieniędzy!”

    Akt III, Scena 5. Harpagon oburza się, że kucharz chce pieniędzy na kolację.

  • „złe zielsko zawsze prędko rośnie”

    Akt III, Scena 10. Tak ojciec mówi o własnej córce przy narzeczonej.

  • „Wydziedziczam cię!”

    Akt IV, Scena 5. Ojciec wyrzeka się syna po krótkim pojednaniu.

  • „Złodziej! Złodziej! Rozbójnik! Morderca!”

    Akt IV, Scena 7. Początek monologu po kradzieży szkatułki.

  • „Och, moje kochane złoto! Moje biedne złoto! Mój drogi przyjacielu!”

    Akt IV, Scena 7. Harpagon mówi do pieniędzy jak do ukochanej osoby.

  • „Oddaj pieniądze, łotrze! Ha, to ja sam!”

    Akt IV, Scena 7. Skąpiec chwyta za ramię samego siebie. Komizm sytuacji i szaleństwo rozpaczy.

  • „Cudne oczy mojej szkatułki!”

    Akt V, Scena 3. Walery mówi o Elizie, a Harpagon myśli o szkatułce. Komizm nieporozumienia.

  • „wolałbym, by ci się pozwolił utopić, niż żeby uczynił to, co uczynił”

    Akt V, Scena 4. Ojciec przedkłada pieniądze nad życie córki.

  • „A ja pójdę uściskać moją kochaną szkatułkę.”

    Akt V, Scena 6. Ostatnie słowa Harpagona. Skąpiec się nie zmienił.