🎉 Przekroczyliśmy 64 000 kursantów. ⭐ Ocena 4,6 w aplikacjach Gryzie.

Tekst prawie nie opisuje wyglądu Gospodarza. Wiadomo, że od dziesięciu lat mieszka na wsi i ma żonę chłopkę. W izbie trzyma szable, flinty i pasy, a po wizycie Wernyhory chce je zabrać i jechać konno.
Gospodarz to szlachcic i artysta z miasta, który od dziesięciu lat mieszka na wsi i ożenił się z chłopką. Wesele odbywa się w jego chacie. Broni chłopa przed Poetą i mówi, że chłop potęgą jest i basta. Pamięta jednak, że w 1846 roku chłopi zamordowali mu ojca. W nocy przyjeżdża do niego Wernyhora i daje mu złoty róg oraz rozkaz: zebrać lud przed świtem i czekać na znak od Krakowa. Gospodarz oddaje róg Jaśkowi, a sam zasypia. Rano nie pamięta, kto u niego był, i dopiero Czepiec z kosą go budzi. Gdy wreszcie wszystko sobie przypomina, jest już za późno. Pierwowzorem był malarz Włodzimierz Tetmajer, który mieszkał w Bronowicach Małych z żoną Anną Mikołajczykówną.
„chłop potęgą jest i basta.”
Akt I, Scena 24. Gospodarz wierzy w siłę ludu.
„lalki, szopka, podłe maski, farbowany fałsz, obrazki”
Akt II, Scena 30. Gospodarz w gorączce ocenia, co zostało z dawnej wielkości.