🎓 Dołącz do 64 387 kursantów. ⭐ Ocena 4,6 w aplikacjach Gryzie.

Najmłodszy syn Kreona, narzeczony Antygony. Ojciec nazywa go młokosem. W grobie ma przy sobie miecz. Tekst nie opisuje jego twarzy.
Hajmon to syn Kreona i narzeczony Antygony. Przychodzi do ojca z szacunkiem i mówi, że go słucha. Potem przekonuje go, że cały gród żałuje Antygony, a dobry władca słucha innych. Używa obrazów drzewa, które ugina się przed nurtem, i żeglarza, który za mocno napina żagle i wywraca łódź. Gdy ojciec nie ustępuje, kłóci się z nim i odchodzi. W skalnym grobie znajduje Antygonę martwą. Na widok ojca rzuca się na niego z mieczem, a gdy Kreon uskakuje, przebija się sam. Umiera, obejmując narzeczoną.
„Widzisz przy rwących strumieniach, jak drzewo, Które się nagnie, zachowa konary, A zbyt oporne z korzeniami runie.”
Całość. Hajmon prosi ojca, żeby ustąpił. Kto się nie ugnie, ten się złamie.
„Marne to państwo, co li panu służy.”
Całość. Hajmon mówi, że państwo nie jest własnością władcy.
„Pięknie byś wtedy rządził... na pustyni.”
Całość. Ironiczna odpowiedź syna: władca, który nie słucha ludzi, mógłby rządzić tylko pustką.