🎓 Dołącz do 64 387 kursantów. ⭐ Ocena 4,6 w aplikacjach Gryzie.

Antygona to córka Edypa i siostra Ismeny, Eteoklesa i Polinika. Gdy Kreon zakazuje pogrzebu Polinika, postanawia pochować brata, choć wie, że grozi za to śmierć. Uważa, że ludzki rozkaz nie może złamać wiecznych praw bogów, a zmarły brat ma prawo do grobu jak każdy. Mówi, że przyszła współkochać, a nie współnienawidzić. Przed Kreonem niczego nie ukrywa i nie prosi o łaskę. Wobec Ismeny jest twarda: nie pozwala jej dzielić winy, bo siostra wybrała życie. Dopiero w drodze do grobu płacze nad tym, że umrze młodo, bez miłości i wesela. W skalnym lochu wiesza się na chuście. Jest bohaterką tragiczną: każdy jej wybór łamie jakieś prawo.

Kreon to brat Jokasty, matki Antygony, który po śmierci braci obejmuje władzę w Tebach. Chce rządzić twardo i sprawiedliwie: kto zdradził miasto, nie może dostać tej samej czci co jego obrońca. Dlatego zakazuje pogrzebu Polinika. Długo nie słucha nikogo: ani Hajmona, ani Ismeny, ani rad chóru. Podejrzewa przekupstwo u strażników i u Tyrezjasza. Mówi wprost, że nie da się pokonać kobiecie. Ustępuje dopiero po przepowiedni Tyrezjasza, ale za późno. Traci syna i żonę i zostaje żywy, z poczuciem winy. Mądrość przychodzi do niego dopiero przez klęskę, więc i jego los jest tragiczny.

Ismena to siostra Antygony. W prologu odmawia pomocy w pogrzebie. Przypomina siostrze, jak zginęli rodzice i bracia, i mówi, że kobiety są za słabe, żeby walczyć z władcą. Nie zdradza jednak siostry i radzi jej działać w ukryciu. Gdy Antygona zostaje skazana, Ismena chce wziąć na siebie połowę winy i umrzeć razem z nią. Antygona jej na to nie pozwala. Ismena broni siostry przed Kreonem, przypominając, że Antygona jest narzeczoną Hajmona. Kreon uznaje ją w końcu za niewinną i daruje jej życie.

Hajmon to syn Kreona i narzeczony Antygony. Przychodzi do ojca z szacunkiem i mówi, że go słucha. Potem przekonuje go, że cały gród żałuje Antygony, a dobry władca słucha innych. Używa obrazów drzewa, które ugina się przed nurtem, i żeglarza, który za mocno napina żagle i wywraca łódź. Gdy ojciec nie ustępuje, kłóci się z nim i odchodzi. W skalnym grobie znajduje Antygonę martwą. Na widok ojca rzuca się na niego z mieczem, a gdy Kreon uskakuje, przebija się sam. Umiera, obejmując narzeczoną.

Tyrezjasz to ślepy wróżbita Teb. Przychodzi do Kreona, bo znaki z ptaków i ofiar są złe: bogowie odrzucają modły, odkąd psy i ptaki roznoszą ciało Polinika. Radzi Kreonowi ustąpić i nie znęcać się nad zmarłym. Kreon oskarża go o chciwość. Wtedy Tyrezjasz przepowiada, że Kreon wkrótce straci kogoś ze swojej krwi, bo zamknął żywą w grobie, a zmarłego trzyma na ziemi. Chór przypomina, że wróżbita nigdy nie mówił miastu fałszu. Dopiero po tej przepowiedni Kreon ustępuje.