🎓 Dołącz do 64 387 kursantów. ⭐ Ocena 4,6 w aplikacjach Gryzie.

Kamienna fasada greckiego domu królewskiego w Tebach o świcie, przed nią pusty plac.

Antygona, Sofokles: opracowanie lektury

O lekturze

Na egzaminie
Matura PP, Matura PR
Czytasz
w całości
Rodzaj
tragedia antyczna (grecka)
Epoka
Antyk, -800–476 →

Tę lekturę czytasz w całości, więc na maturze obowiązuje przy niej błąd kardynalny. Pomyłka w faktach może dać 0 punktów za całe wypracowanie.

„Antygona” Sofoklesa to tragedia grecka z V wieku przed naszą erą. Akcja dzieje się w Tebach w ciągu jednego dnia, tuż po wojnie, w której zginęli dwaj bracia Antygony. Kreon, nowy władca, każe pochować Eteoklesa, obrońcę miasta, a ciało Polinika, który najechał Teby, zostawić bez grobu. Antygona łamie zakaz, bo prawo bogów każe pogrzebać brata. Kreon skazuje ją na zamknięcie żywcem w skalnym grobie. Ustępuje dopiero po przepowiedni Tyrezjasza, ale za późno: Antygona odbiera sobie życie, a po niej jego syn Hajmon i żona Eurydyka. Czytamy przekład Kazimierza Morawskiego. Na maturze lektura obowiązuje w całości, więc pomyłka w tym, kto zginął i jak, może dać zero punktów za wypracowanie.

Streszczenie

Po wojnie o tron Teb giną w pojedynku dwaj bracia, Eteokles i Polinik. Nowy władca Kreon każe pochować Eteoklesa, a ciało Polinika, który przyprowadził wrogów pod miasto, zostawić psom i ptakom. Antygona prosi siostrę Ismenę o pomoc, a gdy ta odmawia, sama posypuje ciało ziemią. Strażnicy łapią ją przy zwłokach. Antygona przed Kreonem mówi, że prawa bogów stoją wyżej niż jego rozkaz. Kreon skazuje ją na zamknięcie żywcem w skalnym grobie, choć jego syn Hajmon, narzeczony Antygony, prosi o łaskę. Ślepy wróżbita Tyrezjasz zapowiada Kreonowi śmierć w rodzinie. Kreon ustępuje: grzebie Polinika i idzie uwolnić Antygonę. W grobie zastaje ją martwą, a Hajmon na oczach ojca przebija się mieczem. Na wieść o śmierci syna zabija się także Eurydyka, żona Kreona. Kreon zostaje żywy, sam ze swoją winą.

Główni bohaterowie

  • Portret Antygony: młoda Greczynka w prostym peplosie, z ciemnymi włosami, z poważną, smutną twarzą.Antygonanieugięta i odważna, pobożna, wierna prawom bogów, kochająca rodzinę
  • Portret Kreona: dojrzały mężczyzna z siwiejącą brodą, w czerwonym płaszczu i złotej przepasce na głowie, z surowym spojrzeniem.Kreonwładczy i pewny siebie, stawia państwo i prawo nad rodzinę, porywczy i podejrzliwy
  • Portret Ismeny: młoda Greczynka w jasnym peplosie, z zapłakanymi oczami i spuszczonym wzrokiem.Ismenaostrożna i lękliwa, posłuszna władzy, kocha siostrę
  • Portret Hajmona: młody Grek z krótką ciemną brodą, w chitonie i płaszczu, z napiętą, gniewną twarzą.Hajmonkochający i wierny, rozsądny, mówi spokojnie, wrażliwy na głos miasta
  • Portret Tyrezjasza: stary, ślepy wróżbita z długą siwą brodą, z laską, z dłonią chłopca na ramieniu.Tyrezjaszmądry i doświadczony, mówi prawdę bez lęku, dumny, nie znosi obelg
Wszyscy bohaterowie →

Motywy

Prawo boskie a prawo ludzkie
To główny konflikt tragedii.
Konflikt tragiczny
Antygona może posłuchać króla albo bogów.
Władza i jej granice
Kreon uważa, że państwo należy do władcy, a posłuszeństwo ratuje miasto przed nierządem.
Rodzina i miłość siostrzana
Antygona kocha obu braci tak samo i nie chce dzielić ich na wroga i przyjaciela.
Fatum i klątwa rodu
Nad dziećmi Edypa ciąży klątwa rodu Labdakidów.
Pycha i upór (hybris)
Kreon nie słucha nikogo i stawia swój rozkaz wyżej niż prawo bogów.
Śmierć i pogrzeb
Antygona mówi, że Hades żąda równych praw dla zmarłych, a Tyrezjasz, że ciało należy do bogów podziemnych.
Miłość
Hajmon kocha Antygonę i staje przeciw ojcu.
Człowiek i jego rozum
W pieśni chóru człowiek to największy z dziwów świata: zdobył morze, ziemię i zwierzęta, wymyślił mowę i prawa.
Bunt i posłuszeństwo
Antygona buntuje się przeciw władzy, która zakazuje czcić zmarłych.
Kobieta wobec władzy mężczyzn
Kreon kilka razy mówi, że nie da się pokonać kobiecie, a Hajmona nazywa sługą kobiety.
Wina i kara
Wszyscy bohaterowie płacą za swoje wybory.
Wszystkie motywy →

Błędy, za które dostaniesz zero

  • Błąd: Kreon zakazał pogrzebu Eteoklesa.

    Jak jest w lekturze: Kreon pochował Eteoklesa z czcią, a zakazał pogrzebu Polinika, który najechał Teby. (Całość)

  • Błąd: Ismena pomogła Antygonie pochować brata.

    Jak jest w lekturze: Ismena odmówiła. Dopiero gdy Antygonę skazano, chciała wziąć na siebie część winy, ale siostra się nie zgodziła. (Całość)

  • Błąd: Strażnicy złapali Antygonę, gdy pierwszy raz posypała ciało ziemią.

    Jak jest w lekturze: Za pierwszym razem sprawca zniknął bez śladu. Antygonę złapano, gdy wróciła do ciała, które strażnicy znów odkryli. (Całość)

  • Błąd: Antygona jest córką Kreona.

    Jak jest w lekturze: Antygona jest córką Edypa. Kreon to jej wuj, a jej narzeczony Hajmon to syn Kreona. (Całość)

  • Błąd: Antygonę ukamienowano albo stracono z rozkazu Kreona.

    Jak jest w lekturze: Kreon kazał zamknąć ją żywą w skalnym grobie. Antygona powiesiła się tam na chuście. (Całość)

  • Błąd: Hajmona zabił ojciec.

    Jak jest w lekturze: Hajmon rzucił się z mieczem na Kreona, a gdy ten uskoczył, przebił się sam. (Całość)

  • Błąd: Kreon najpierw uwolnił Antygonę, a potem pochował Polinika.

    Jak jest w lekturze: Najpierw pochowano szczątki Polinika, a dopiero potem poszli do grobu. Antygona już nie żyła. (Całość)

  • Błąd: Eurydyka to narzeczona Hajmona.

    Jak jest w lekturze: Eurydyka to żona Kreona i matka Hajmona. Narzeczoną Hajmona była Antygona. (Całość)

  • Błąd: Na końcu Kreon popełnia samobójstwo.

    Jak jest w lekturze: Kreon zostaje żywy. Błaga o śmierć, ale chór mówi mu, że nie ucieknie przeznaczeniu. (Całość)

  • Błąd: Kreon do końca nie zmienia zdania.

    Jak jest w lekturze: Po przepowiedni Tyrezjasza Kreon ustępuje i sam idzie pochować Polinika i uwolnić Antygonę, ale jest za późno. (Całość)