Młoda dziewczyna w domu wiejskim pod Lwowem. Modli się wieczorem przed obrazem Matki Boskiej.
Ewa mieszka w domu wiejskim pod Lwowem. Modli się za ojczyznę, za rodziców i za więzionego poetę, którego piosenki czytała. We śnie widzi kwiaty, którymi uwieńczyła obraz Matki Boskiej. Róża mówi do niej: „Weź mnie na serce”. Jest przeciwieństwem Konrada: modli się z pokorą i zostaje nagrodzona widzeniem.
„Jużem się za ojczyznę moję pomodliła”
Akt I, Scena 4. Ewa zaczyna modlitwę od ojczyzny, a potem modli się za poetę.