Stary żołnierz, strażnik więźniów. Tekst nie opisuje jego wyglądu.
Kapral to stary żołnierz, który służył w legionach, zanim wzięto go w rekruty. Pozwala więźniom zebrać się w Wigilię w celi Konrada. Gdy słyszy hałas, sprowadza księdza Piotra, którego nazywa kmotrem. Opowiada, że widział wielu konających i umie poznać po twarzy, czy człowiek jest święty, czy przeklęty.
„twarz umarłego Jest jak patent wojskowy do świata przyszłego”
Akt I, Scena 3. Kapral wierzy, że po twarzy zmarłego widać, czy jest święty, czy przeklęty.