Ślepa, stara i schorowana matka uwięzionego ucznia. Do Senatora przywozi ją inna dama. Gdy dowiaduje się o synu, rzuca się na Senatora i mdleje.
Pani Rollison to ślepa matka, której syna więzi i torturuje Senator. Przychodzi do niego z prośbą o widzenie z synem. Prosi, żeby przynajmniej posłał mu księdza. Senator udaje litość, a po cichu każe ją zamknąć. Później wpada na bal z wieścią, że syna wyrzucono oknem. Rzuca się na Senatora i mdleje. Ksiądz Piotr mówi jej, że syn żyje.
„Chcę widzieć syna.”
Akt I, Scena 8. Prośba ślepej matki do Senatora.
„Bój się Boga, dręcz ciało, ale nie gub duszy.”
Akt I, Scena 8. Matka prosi, by posłano synowi księdza.