Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Hamlet: charakterystyka

Portret: młody książę w czarnym kaftanie, blady, z ciemnymi włosami i zamyślonym spojrzeniem.

Wygląd

Książę chodzi w czarnej żałobie po ojcu, o czym sam mówi matce. Ofelia widzi go bladego jak koszula, z odkrytą głową, w rozpiętym ubraniu i brudnych, obwisłych pończochach. Grabarz mówi, że zaczął pracę w dniu jego narodzin i kopie od trzydziestu lat, więc Hamlet ma około trzydziestu lat. W czasie pojedynku matka mówi, że jest tłustej kompleksji i krótkiego tchu.

Cechy

  • inteligentny i wykształcony
  • dowcipny, mówi zagadkami
  • melancholijny, myśli o śmierci
  • wahający się, odkłada zemstę
  • podejrzliwy wobec dworu
  • okrutny wobec Ofelii i matki
  • w chwili zagrożenia zdecydowany

Charakterystyka

Hamlet to syn zmarłego króla Danii i Gertrudy, student z Wittenbergi. Po śmierci ojca jest w żałobie, a matka już po miesiącu poślubia jego stryja. Duch ojca mówi mu o morderstwie i każe go pomścić. Hamlet zapowiada przyjaciołom, że będzie udawał szaleńca. Nie ufa jednak duchowi, bo może to być szatan, więc sprawdza króla przedstawieniem. Gdy ma pewność, oszczędza modlącego się stryja, a chwilę później przez pomyłkę zabija Poloniusza. Na statku do Anglii odkrywa list z wyrokiem śmierci i podmienia go, wysyłając na śmierć Rozenkranca i Gildensterna. Wraca do Danii spokojniejszy i mówi, że trzeba być gotowym. Zabija króla dopiero wtedy, gdy sam umiera od zatrutego rapiera.

Cytaty

  • „Słabości, nazwisko Twoje: kobieta.”

    Akt I, Scena 2. Hamlet ocenia matkę po szybkim ślubie i uogólnia swój zawód na wszystkie kobiety.

  • „To niepielony ogród”

    Akt I, Scena 2. Pierwszy monolog: świat wydaje się Hamletowi zarośnięty chwastami.

  • „można Nosić na ustach uśmiech i być łotrem”

    Akt I, Scena 5. Hamlet zapisuje w tabliczce prawdę o stryju i o dworze.

  • „Więcej jest rzeczy na ziemi i w niebie”

    Akt I, Scena 5. Hamlet do Horacego po spotkaniu z duchem. To zdanie jest mottem „Dziadów” cz. II.

  • „Świat wyszedł z formy”

    Akt I, Scena 5. Hamlet czuje, że ma naprawić świat, i nie chce tego zadania.

  • „Słowa, słowa, słowa.”

    Akt II, Scena 2. Hamlet zbywa Poloniusza, pytany, co czyta.

  • „Dania jest więzieniem.”

    Akt II, Scena 2. Hamlet do Rozenkranca i Gildensterna.

  • „Jak doskonałym tworem jest człowiek!”

    Akt II, Scena 2. Renesansowa pochwała człowieka, po której Hamlet pyta o kwintesencję prochu.

  • „Sumienie króla na wierzch wydobędę”

    Akt II, Scena 2. Plan pułapki: przedstawienie ma ujawnić winę stryja.

  • „Być albo nie być to wielkie pytanie.”

    Akt III, Scena 1. Początek najsłynniejszego monologu o życiu, śmierci i cierpieniu.

  • „Tak to rozwaga czyni nas tchórzami”

    Akt III, Scena 1. Hamlet nazywa przyczynę swojej bezczynności.

  • „Idź waćpanna do klasztoru”

    Akt III, Scena 1. Hamlet odtrąca Ofelię, którą ojciec użył jako przynęty.

  • „Chcąc być łagodnym, okrutnym być muszę.”

    Akt III, Scena 4. Hamlet w rozmowie z matką.

  • „Biedny Yoryku!”

    Akt V, Scena 1. Hamlet nad czaszką błazna z dzieciństwa.

  • „To ja jestem Hamlet, syn Danii.”

    Akt V, Scena 1. Hamlet ujawnia się na pogrzebie Ofelii.

  • „Kochałem Ofelię”

    Akt V, Scena 1. Hamlet nad grobem Ofelii mierzy się z rozpaczą Laertesa.

  • „wszystko polega na tym, żeby być w pogotowiu”

    Akt V, Scena 2. Hamlet przed pojedynkiem godzi się z losem.

  • „Reszta jest milczeniem.”

    Akt V, Scena 2. Ostatnie słowa Hamleta.