Wysoki, z dużą, kanciastą głową, niskim czołem i krzaczastymi brwiami. Rękę nosi w bandażu, bo co kilka dni rozdrapuje ranę w ogniu.
Inżynier z Woroneża, wcześnie osierocony przez ojca. Był członkiem partii i studentem Akademii Morskiej we Władywostoku. Francuskie powieści pokazały mu inny świat niż propaganda. Został aresztowany w 1937 roku i skazany na dziesięć lat. W Mostowicy więźniowie nazywali go świętym, bo oddawał innym swój chleb. W Jercewie wkłada rękę w ogień, żeby nie wrócić do pracy. Gdy trafia na listę transportu na Kołymę, oblewa się w łaźni wrzątkiem i umiera w szpitalu. Jego matka przyjeżdża na widzenie, gdy syn już nie żyje.
„Nigdy, rozumiesz, nigdy już nie będę dla nich pracował.”
9. Kostylew wyjaśnia, dlaczego pali rękę w ogniu. To bunt przeciw pracy niewolniczej.