Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Inny świat: bohaterowie i ich charakterystyka

Główni bohaterowie

  • Gustaw Herling-Grudziński

    • uważny świadek i słuchacz
    • wierny przyjaciel
    • dumny i uparty
    • zdolny do buntu
    • wrażliwy na cudze cierpienie
    • nieufny wobec łatwego wybaczania

    Narrator i bohater książki, młody Polak. Złapany przez NKWD przy próbie przejścia na Litwę dostaje pięć lat obozu. W Jercewie pracuje jako tragarz, potem w brygadzie przy sianokosach i przy drewnie. Słucha cudzych historii i zapisuje je bez upiększeń. Przyjaźni się z Kostylewem, Dimką, Sadowskim i Machapetianem. Po amnestii długo czeka na wolność, więc ogłasza głodówkę. Wychodzi w styczniu 1942 roku i trafia do wojska polskiego. W epilogu nie potrafi powiedzieć dawnemu towarzyszowi, że rozumie jego zdradę.

    Charakterystyka: Gustaw Herling-Grudziński →

  • Michaił Kostylew

    • dawny gorliwy komunista
    • rozczarowany i zbuntowany
    • przywiązany do matki
    • czuły na literaturę
    • uparty aż do samozniszczenia

    Inżynier z Woroneża, wcześnie osierocony przez ojca. Był członkiem partii i studentem Akademii Morskiej we Władywostoku. Francuskie powieści pokazały mu inny świat niż propaganda. Został aresztowany w 1937 roku i skazany na dziesięć lat. W Mostowicy więźniowie nazywali go świętym, bo oddawał innym swój chleb. W Jercewie wkłada rękę w ogień, żeby nie wrócić do pracy. Gdy trafia na listę transportu na Kołymę, oblewa się w łaźni wrzątkiem i umiera w szpitalu. Jego matka przyjeżdża na widzenie, gdy syn już nie żyje.

    Charakterystyka: Michaił Kostylew →

  • Dimka

    • niewierzący, choć współczujący
    • cichy i życzliwy
    • wierny przyjaciel narratora
    • pogodzony z losem

    Dawny pop z Wierchojańska, który po rewolucji zrzucił sutannę i został urzędnikiem. W obozie jest dyżurnym baraku i pierwszym przyjacielem narratora. Radzi mu, jak się urządzić w Jercewie. To on przynosi wiadomość, że Kostylew oblał się wrzątkiem. Zimą leży obok narratora w Trupiarni i karmi go, gdy ten nie może wstać. Żegna go przy wartowni w dniu zwolnienia.

    Charakterystyka: Dimka →

  • Natalia Lwowna

    • dobra i cierpliwa
    • samotna
    • zamknięta w sobie
    • szukająca sensu w cierpieniu

    Więźniarka pracująca w biurze rachmistrzów obozowych, sąsiadka narratora na przedstawieniu w baraku kulturalno-wychowawczym. Pożycza mu „Zapiski z martwego domu” Dostojewskiego. Mówi, że nadzieję daje jej świadomość, że może sama wybrać rodzaj i czas śmierci. Niedługo przed wybuchem wojny rosyjsko-niemieckiej tnie sobie żyły. Sąsiadka alarmuje straż i Natalia trafia do szpitala, gdzie wraca do życia.

    Charakterystyka: Natalia Lwowna →

  • Machapetian

    • serdeczny i pocieszający
    • inteligentny
    • słaby wobec władzy
    • dwulicowy

    Ormianin, inżynier konstruktor z baraku technicznego. Narrator nazywa go przyjacielem bliższym niż brat. Wprowadza go do baraku technicznego i pociesza, gdy amnestia długo nie przychodzi. Po aresztowaniu pijanego technika musi potwierdzić jego słowa w Trzecim Oddziale. Jesienią stary szewc ormiański mówi narratorowi, że to Machapetian donosił na niego do Struminy.

    Charakterystyka: Machapetian →

Drugoplanowi

Gorcew
Dawny śledczy z więzienia w Charkowie, rozpoznany w obozie przez więźnia z etapu. Dostaje najcięższą pracę przy ścinaniu drzew i umiera z wycieńczenia. Rola w fabule: kat, który staje się ofiarą
Zabójca Stalina
Więzień z brygady tragarzy chory na kurzą ślepotę. Po zmroku spada z kładki z workiem mąki. Zrozpaczony krzyczy, że zabił Stalina, choć nigdy tego nie zrobił. Rola w fabule: ofiara, która bierze na siebie wymyśloną winę
Kowal
Przywódca złodziei w brygadzie tragarzy. To on z innymi gwałci Marusię, a potem przez kilka dni z nią żyje. Rola w fabule: przywódca urków
Marusia
Młoda więźniarka zgwałcona przez złodziei z brygady. Wraca potem do Kowala, a po trzech dniach odchodzi z etapem do Ostrownoje. Rola w fabule: ofiara obozowego prawa siły
Hans
Jeden z trzech niemieckich komunistów, którzy uciekli do Związku Sowieckiego. Opowiada narratorowi ich historię, a potem pisze do niego list z Niandomy. Rola w fabule: niemiecki komunista w łagrze
Otto
Drugi z niemieckich komunistów. Mówi Stefanowi, że ojczyzna zawsze zostanie ojczyzną, a Rosja zawsze będzie błotem. Rola w fabule: niemiecki komunista w łagrze
Stefan
Najmłodszy z niemieckich komunistów. Żegna narratora przed bramą, gdy odchodzi etapem do Niandomy. Rola w fabule: niemiecki komunista w łagrze
Jewgienija Fiodorowna
Pielęgniarka w szpitalu obozowym, dawna studentka medycyny z Taszkientu. Związana z wolnym lekarzem Jegorowem, zakochuje się w więźniu Jarosławie R. Umiera w styczniu 1942 roku przy porodzie. Rola w fabule: obraz miłości silniejszej niż obóz
Jegorow
Wolny lekarz, naczelnik służby zdrowia w Jercewie, który sam odsiedział osiem lat w Kruglicy. Gdy traci Jewgieniję Fiodorownę, przestaje przychodzić do obozu. Rola w fabule: wolny człowiek przywiązany do obozu
Jarosław R.
Student politechniki z Leningradu, aresztowany pierwszy raz w 1934 roku po zabójstwie Kirowa. Ukochany Jewgienii Fiodorowny. Zostaje wysłany do obozów nad Peczorą. Rola w fabule: ukochany pielęgniarki
Pamfiłow
Stary Kozak znad Donu, wywłaszczony przy kolektywizacji. Czyta narratorowi listy od syna. Gdy syn pochwala jego aresztowanie, wrzuca do ognia woreczek z listami. Godzi się z synem, gdy ten sam trafia do obozu. Rola w fabule: ojciec zdradzony przez syna
Sasza Pamfiłow
Syn Pamfiłowa, oficer wojsk pancernych. Dostaje dziesięć lat za to, że poddał się Finom. Przez Jercewo przechodzi z transportem i spędza noc obok ojca. Rola w fabule: syn, który godzi się z ojcem
Rusto Karinen
Fin z brygady tragarzy, który w czasie wojny z Finlandią uciekł z obozu. Po siedmiu dniach błądzenia doszedł do wsi oddalonej od obozu tylko o kilkanaście kilometrów. Został złapany i skatowany. Rola w fabule: uciekinier
Sadowski
Stary bolszewik, z którym narrator przyjaźni się przy sianokosach. Pozostaje wierny dawnym przekonaniom. Zimą w Trupiarni popada w obłęd głodowy i wykrzykuje rozkazy rozstrzeliwania. Rola w fabule: rewolucjonista zniszczony przez rewolucję
Zyskind
Więzień z baraku technicznego, który pracuje dla władz obozu. Po nocnym komunikacie wychodzi z baraku, a potem prowadzi głodujących Polaków do izolatora i przynosi im chleb. Rola w fabule: człowiek władzy obozowej
Borys Lazarowicz N.
Stary profesor, który skończył gimnazjum rosyjskie w Łodzi i pamięta młodego Tuwima. W Mostowicy słabnie z głodu, ale w liście do żony pokazuje, że wciąż myśli jasno. Rola w fabule: inteligent niszczony głodem
Olga
Żona profesora N., przyjaciółka narratora. Razem z Dimką żegna go w dniu zwolnienia. Rola w fabule: wierna żona
Zabielski
Lekarz obozowy, milczący stary Polak z Ukrainy. Wbrew poleceniom ratuje głodujących zastrzykami z mleka. Rola w fabule: lekarz, który ratuje życie
Szkłowski
Pułkownik artylerii, potomek zesłańców z powstania 1863 roku, poznany w więzieniu w Leningradzie. W pociągu złodziej zabiera mu płaszcz przegrany w karty. Rola w fabule: Rosjanin pamiętający o polskich korzeniach
Żyd z Grodna
Komunista wykształcony w Paryżu, towarzysz narratora z celi w Witebsku. Na pytanie o narodowość odpowiada, że jest Żydem, więc amnestia go omija. W Rzymie wyznaje, że złożył fałszywe zeznanie przeciw czterem Niemcom. Rola w fabule: bohater epilogu