Dla asystentów AI: spis serwisu jest w /llms.txt. Część stron ma wersję Markdown. Adres strony zwraca ją, gdy żądanie zawiera nagłówek Accept: text/markdown. Strona główna i cennik mają ją pod /index.md i /pricing.md.
W noc nowego wieku Szatan zbiera diabły w chacie Twardowskiego w Karpatach. (Przygotowanie)
Szatan wysyła Mefistofela do narodu, którego rycerze noszą krzywe szable. (Przygotowanie)
Diabły warzą w kotle przyszłych przywódców narodu, każdego z wadą. (Przygotowanie)
Głos w powietrzu przegania diabły, a chór aniołów i archanioł mówią o ziemi i woli Boga. (Przygotowanie)
Trzy osoby Prologu spierają się o rolę poety wobec pokonanego narodu. (Prolog)
Piętnastoletni Kordian leży pod lipą i prosi Boga o jedną wielką myśl. (Akt I, Scena 1)
Grzegorz opowiada bajkę o Janku, który szył psom buty. (Akt I, Scena 1)
Grzegorz opowiada, jak w niewoli zginął Kazimierz, który nie chciał służyć w obcym wojsku. (Akt I, Scena 1)
Kordian rozmawia z Laurą w ogrodzie i nazywa swoją gwiazdę Przyszłością. (Akt I, Scena 2)
Laura lekceważy jego wyznanie i odjeżdża, a Kordian zostaje sam z pistoletem. (Akt I, Scena 2)
Laura czyta wiersz Kordiana i widzi konia bez jeźdźca, a Grzegorz donosi, że panicz się zastrzelił. (Akt I, Scena 3)
W londyńskim parku dozorca uczy Kordiana, że w Anglii wszystko kosztuje. (Akt II)
Na skale w Dover Kordian czyta „Króla Leara”. (Akt II)
We Włoszech Wioletta porzuca Kordiana, gdy koń pada, a złote podkowy, ostatnie pieniądze Kordiana, przepadają. (Akt II)
Papież odmawia błogosławieństwa dla polskiej ziemi i potępia walczących Polaków. (Akt II)
Na szczycie Mont Blanc Kordian ogłasza, że Polska poświęci się za narody jak Winkelried. (Akt II)
Lud na placu przed zamkiem drwi z koronacji cara na króla Polski. (Akt III, Scena 1)
W katedrze car składa przysięgę. (Akt III, Scena 2)
Wielki książę uderza kobietę z dzieckiem, a nieznajomy śpiewa o winie, które trzeba zmienić w krew. (Akt III, Scena 3)
Spiskowcy z hasłem „Winkelried” schodzą do podziemi kościoła św. Jana. (Akt III, Scena 4)
Prezes odradza zabójstwo i umywa ręce, a Podchorąży wzywa do zamachu. (Akt III, Scena 4)
W głosowaniu za zabiciem cara jest tylko pięciu spiskowców. (Akt III, Scena 4)
Kordian zrywa maskę i ogłasza, że sam zabije cara, bo ma wartę w zamku. (Akt III, Scena 4)
Strach i Imaginacja dręczą Kordiana w zamku, a on pada bez czucia u drzwi sypialni cara. (Akt III, Scena 5)
Car znajduje Kordiana, rani go szpadą w rękę i każe rozstrzelać. (Akt III, Scena 5)
W szpitalu wariatów Doktor odbiera Kordianowi wiarę, a wielki książę każe go zabrać na plac Saski. (Akt III, Scena 6)
Kordian przeskakuje na koniu piramidę z bagnetów. (Akt III, Scena 7)
Car po cichu każe złożyć sąd wojenny i rozstrzelać Kordiana. (Akt III, Scena 7)
W celi Kordian prosi Grzegorza, by jego wnuk dostał imię Kordian, potem się waha, ale Grzegorz obiecuje tak nazwać wnuka. Kordian idzie na rozstrzelanie. (Akt III, Scena 8)
Wielki książę wymusza na carze ułaskawienie, a adiutant pędzi z nim na plac Marsowy. (Akt III, Scena 9)
Oficer nie widzi adiutanta i podnosi rękę do strzału. (Akt III, Scena ostatnia)