Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Kordian: bohaterowie i ich charakterystyka

Główni bohaterowie

  • Kordian

    • wrażliwy i marzycielski
    • samotny i znudzony życiem
    • szuka wielkiej idei, której mógłby oddać życie
    • skłonny do rozpaczy, próbuje popełnić samobójstwo
    • rozczarowany światem po podróży
    • gotowy poświęcić się dla ojczyzny
    • w chwili czynu słaby, pokonany przez strach i wyobraźnię
    • dumny wobec cara i wielkiego księcia

    Kordian to młody szlachcic, syn matki wdowy, wychowany na wsi pod okiem starego sługi Grzegorza. W wieku piętnastu lat nudzi się, kocha bez wzajemności Laurę i prosi Boga o jedną wielką myśl, dla której mógłby żyć. Odrzucony przez Laurę strzela do siebie, ale przeżywa. Potem podróżuje po Europie i traci złudzenia: w Londynie widzi, że wszystko kosztuje, we Włoszech kochanka odchodzi od niego, gdy traci majątek, a papież potępia walczących Polaków. Na Mont Blanc odnajduje cel, czyli poświęcenie się za ojczyznę. W Warszawie, jako Podchorąży w masce, namawia spiskowców do zabicia cara. Gdy większość jest przeciw, postanawia działać sam, ale w zamku pokonują go Strach i Imaginacja. Car uznaje go za szalonego albo za zamachowca i skazuje na śmierć. Dramat nie mówi, czy Kordian przeżył.

    Charakterystyka: Kordian →

  • Grzegorz

    • wierny i oddany Kordianowi
    • dawny żołnierz, uczestnik wypraw napoleońskich
    • gawędziarz
    • prosty i pobożny
    • kocha Kordiana jak syna

    Grzegorz to stary sługa w domu Kordiana. Był żołnierzem: walczył w Egipcie i dostał się do niewoli rosyjskiej w 1812 roku. Opowiada Kordianowi bajkę o Janku i historię Kazimierza, który zginął w niewoli, bo nie chciał służyć w obcym wojsku. To on przynosi Laurze wiadomość, że panicz się zastrzelił, a później znajduje go rannego w lesie. Na końcu towarzyszy Kordianowi w celi przed egzekucją. Kordian prosi go, by jego wnuk dostał imię Kordian, potem się waha, ale Grzegorz obiecuje, że tak nazwie wnuka. Kordian żegna go słowami „mój wierny ojcze”.

    Charakterystyka: Grzegorz →

  • Laura

    • chłodna i wyniosła
    • traktuje Kordiana jak dziecko
    • rozsądna
    • po fakcie niespokojna i wrażliwa

    Laura to pierwsza miłość Kordiana. W ogrodzie słucha jego wyznań z uśmiechem na pół szyderczym, radzi mu spokój i odjeżdża. W nocy niepokoi się, że zraniła go szyderstwem, i czyta jego wiersz w swoim sztambuchu. Widzi przez okno konia bez jeźdźca, a chwilę później Grzegorz mówi jej, że panicz się zastrzelił.

    Charakterystyka: Laura →

  • Prezes

    • rozważny i ostrożny
    • przeciwnik zabójstwa
    • szanowany przez spiskowców
    • powołuje się na wiarę i honor
    • na końcu dręczony sumieniem

    Prezes przewodniczy spotkaniu spiskowców w podziemiach kościoła św. Jana. Wspomina, że w młodości walczył za wolność. Uważa, że zabicie cara byłoby zbrodnią, która splami naród, i straszy spiskowców jej skutkami. Gdy Podchorąży porywa zebranych, Prezes umywa ręce od krwi. W głosowaniu zwycięża jego stanowisko. Gdy zostaje z Kordianem sam, klęka przed nim i wyznaje, że walczy z własnym sumieniem.

    Charakterystyka: Prezes →

  • Car

    • okrutny i podejrzliwy
    • pogardliwy wobec Polaków
    • przebiegły i zimny
    • boi się zamachu i własnego brata

    Car koronuje się na króla Polski i przysięga na konstytucję. W nocy budzi go hałas: znajduje Kordiana z bagnetem przy drzwiach sypialni, rani go szpadą w rękę i każe rozstrzelać, jeśli żołnierz nie oszalał. Podejrzewa, że zamach przygotował jego brat. Na placu Saskim, gdy Konstanty obiecuje Kordianowi życie, car po cichu każe złożyć sąd wojenny. W ostatniej rozmowie wypomina bratu zbrodnie i dopiero gdy Konstanty oddaje mu szpadę, podpisuje ułaskawienie.

    Charakterystyka: Car →

  • Wielki Książę Konstanty

    • porywczy i brutalny
    • okrutny wobec Polaków
    • zarazem szanujący odwagę
    • dumny
    • dręczony przeszłością

    Wielki książę Konstanty to brat cara. Po koronacji uderza starą kobietę z dzieckiem. W szpitalu wariatów każe zabrać Kordiana na plac Saski. Tam znęca się nad nim i każe mu przeskoczyć na koniu piramidę z bagnetów, a gdy Kordian to robi, ściska go i obiecuje mu życie. Kiedy dowiaduje się o wyroku, wymusza na carze ułaskawienie. Car drwi z niego, że zrzekł się tronu, a bracia wypominają sobie dawne zbrodnie rodu. Na końcu car mówi o nim: „Mój brat... już Polakiem”.

    Charakterystyka: Wielki Książę Konstanty →

Drugoplanowi

Szatan
Przewodzi diabłom w Przygotowaniu. Zlatuje w postaci pięknego anioła, każe nakręcić zegar wieków i warzyć w kotle przywódców narodu. Rola w fabule: Przygotowanie, władca diabłów
Mefistofel
Diabeł, który przychodzi z grobu Twardowskiego. Szatan wysyła go do narodu, którego rycerze noszą krzywe szable. Rola w fabule: Przygotowanie, diabeł wysłany do Polaków
Czarownica
Czesze włosy w chacie Twardowskiego i czeka na diabły. Pokazuje grzebień, którym Twardowski czesał diabła w psiej skórze. Rola w fabule: Przygotowanie
Kazimierz
Bohater opowieści Grzegorza. W niewoli rosyjskiej namawia polskich jeńców do buntu, a gdy mają ich wcielić do obcych pułków, wciąga tatarskiego pułkownika pod kry na Wołdze i ginie. Rola w fabule: akt I, opowieść Grzegorza
Janek
Bohater bajki Grzegorza. Leniwy uczeń i nieudany szewc, który ucieka w świat i na dalekiej wyspie zaczyna szyć buty dla psów. Rola w fabule: akt I, bajka Grzegorza
Wioletta
Młoda i piękna Włoszka, kochanka Kordiana. Zapewnia go o miłości. Gdy słyszy, że przegrał jej brylanty, jedzie z nim dla złotych podków konia, a odchodzi, gdy koń pada i podkowy przepadają. Rola w fabule: akt II, Włochy
Dozorca ogrodu
Pobiera opłaty za krzesła w londyńskim parku. Uczy Kordiana, jak siada lord, i mówi o swoich braciach, którzy sprzedają krzesła w parlamencie i groby w Westminsterze. Rola w fabule: akt II, Londyn
Papież
Przyjmuje Kordiana w Watykanie. Rozmawia z papugą, chwali cara, radzi Polakom modlić się i czcić cara. Odmawia błogosławieństwa dla ziemi, na której zginęli Polacy, i rzuca klątwę na pobitych Polaków. Rola w fabule: akt II, Watykan
Papuga
Siedzi na tiarze papieża i wtrąca łacińskie słowa w rozmowę z Kordianem. Papież nazywa ją Luterkiem. Rola w fabule: akt II, Watykan
Ksiądz
Spiskowiec w ubiorze księdza, ma pięćdziesiąt lat. Najpierw pali się do czynu, potem staje po stronie Prezesa. Proponuje głosowanie kulą albo groszem. Rola w fabule: akt III, spisek
Podchorąży
Zamaskowany spiskowiec, który namawia do zabicia cara. Pod maską kryje się Kordian. Rola w fabule: akt III, spisek
Doktor
Obcy lekarz, który zwiedza szpital wariatów. Zapala cygaro od dukata. Odbiera Kordianowi wiarę w sens poświęcenia. Rola w fabule: akt III, szpital wariatów, postać diabelska
Dozorca szpitala
Oprowadza Doktora po szpitalu wariatów i twierdzi, że Kordian ma gorączkę, ale zdrowy rozsądek. Rola w fabule: akt III, szpital wariatów
Kuruta
Generał z otoczenia wielkiego księcia. Mówi o Kordianie, że wart jest knuta. Rola w fabule: akt III, plac Saski