Tę lekturę czytasz w całości, więc na maturze obowiązuje przy niej błąd kardynalny. Pomyłka w faktach może dać 0 punktów za całe wypracowanie.
„Kordian” Juliusza Słowackiego to dramat romantyczny o młodym człowieku, który szuka sensu życia i znajduje go w walce o wolność Polski. Piętnastoletni Kordian cierpi z powodu nieszczęśliwej miłości i próbuje się zastrzelić. Potem wędruje po Europie: w Londynie widzi władzę pieniądza, we Włoszech zdradę kochanki, w Watykanie papieża, który potępia walczących Polaków. Na szczycie Mont Blanc postanawia poświęcić się dla ojczyzny. W Warszawie, podczas koronacji cara na króla Polski, namawia spiskowców do zamachu. Gdy spisek odrzuca jego plan, idzie zabić cara sam, ale mdleje u drzwi sypialni, pokonany przez strach i wyobraźnię. Trafia do szpitala wariatów, a potem przed pluton egzekucyjny. Utwór kończy się w chwili, gdy adiutant wiezie ułaskawienie, a oficer podnosi rękę do strzału. Dramat ma Przygotowanie, Prolog i trzy akty. Na maturze lektura obowiązuje w całości, więc pomyłka w tym, czy Kordian zabił cara albo jak kończy się utwór, może dać zero punktów za wypracowanie.
Przygotowanie dzieje się w noc, gdy zaczyna się XIX wiek. W chacie Twardowskiego w Karpatach diabły w kotle tworzą przywódców, którzy w przyszłości poprowadzą polskie powstanie: każdy ma wadę, przez którą sprawa przegra. Przerywa im głos z nieba. W akcie I piętnastoletni Kordian nudzi się, słucha opowieści starego sługi Grzegorza i cierpi z powodu miłości do Laury. Laura go lekceważy, a Kordian strzela do siebie. W akcie II, kilka lat później, Kordian podróżuje. W Londynie przekonuje się, że wszystko jest na sprzedaż, we Włoszech porzuca go kochanka Wioletta, gdy Kordian traci majątek, a w Watykanie papież odmawia błogosławieństwa dla polskiej ziemi i potępia walczących Polaków. Na szczycie Mont Blanc Kordian ogłasza hasło „Polska Winkelriedem narodów” i postanawia działać. W akcie III car koronuje się w Warszawie na króla Polski. W podziemiach katedry spiskowcy pod wodzą Prezesa głosują nad zabiciem cara i większość jest przeciw. Kordian, który ma tej nocy wartę w zamku, idzie zabić cara sam, ale Strach i Imaginacja odbierają mu siły i pada zemdlony u drzwi sypialni. Trafia do szpitala wariatów, przeskakuje konno piramidę z bagnetów i zostaje skazany na śmierć. Wielki książę Konstanty wymusza na carze ułaskawienie, ale dramat kończy się, zanim wiemy, czy adiutant zdążył.
Błąd: Kordian zabił cara w jego sypialni.
Jak jest w lekturze: Kordian nie zabił cara. Strach i Imaginacja pokonały go i padł bez czucia u drzwi sypialni. (Akt III, Scena 5)
Błąd: Kordian ginie rozstrzelany na oczach ludu.
Jak jest w lekturze: Zakończenie jest otwarte: adiutant wiezie ułaskawienie, a oficer podnosi rękę do strzału. Nie wiemy, czy Kordian zginął. (Akt III, Scena ostatnia)
Błąd: Spiskowcy przegłosowali zabicie cara.
Jak jest w lekturze: Za zamachem głosowało tylko pięciu, a stu pięćdziesięciu było przeciw. (Akt III, Scena 4)
Błąd: Prezes namawiał spiskowców do zabicia cara.
Jak jest w lekturze: Prezes odradzał zabójstwo. Do zamachu namawiał Podchorąży, czyli Kordian. (Akt III, Scena 4)
Błąd: Papież pobłogosławił Polaków walczących o wolność.
Jak jest w lekturze: Papież odmówił błogosławieństwa i potępił walczących Polaków, a Polakom kazał czcić cara. (Akt II)
Błąd: Na Mont Blanc Kordian nazywa Polskę Chrystusem narodów.
Jak jest w lekturze: Kordian mówi: „Polska Winkelriedem narodów”. Polska jako Chrystus narodów to idea z III części „Dziadów” Mickiewicza. (Akt II)
Błąd: Laura odwzajemniła uczucie Kordiana.
Jak jest w lekturze: Laura traktowała Kordiana z góry i odjechała, a on przyłożył pistolet do czoła. (Akt I, Scena 2)
Błąd: Wioletta została z Kordianem, choć stracił majątek.
Jak jest w lekturze: Wioletta odeszła, gdy koń padł, a Kordian przyznał, że zgubił złote podkowy, swoje ostatnie pieniądze. (Akt II)
Błąd: Kordian nie przeskoczył bagnetów i zginął na placu Saskim.
Jak jest w lekturze: Kordian przeskoczył piramidę z bagnetów i przeżył. Dopiero potem car kazał złożyć sąd wojenny. (Akt III, Scena 7)
Błąd: Car sam z siebie ułaskawił Kordiana.
Jak jest w lekturze: Ułaskawienie wymusił wielki książę Konstanty, który oddał carowi szpadę w kłótni. (Akt III, Scena 9)
Kliknij kratkę albo hasło i wpisz odpowiedź. Postęp zapisuje się w tej przeglądarce.
1 poziomo: Autor „Króla Leara”
Poziomo
Pionowo
Podaj e-mail, a plik PDF z krzyżówką pobierze się od razu. Rozwiązanie jest na osobnej stronie.