Black Weeks −30% na wszystkie kursy
Dopasuj kurs −30% →

Kordian, Juliusz Słowacki: opracowanie lektury

O lekturze

Na egzaminie
Matura PR
Czytasz
w całości
Rodzaj
dramat romantyczny
Epoka
Romantyzm, 1822–1863 →

Tę lekturę czytasz w całości, więc na maturze obowiązuje przy niej błąd kardynalny. Pomyłka w faktach może dać 0 punktów za całe wypracowanie.

„Kordian” Juliusza Słowackiego to dramat romantyczny o młodym człowieku, który szuka sensu życia i znajduje go w walce o wolność Polski. Piętnastoletni Kordian cierpi z powodu nieszczęśliwej miłości i próbuje się zastrzelić. Potem wędruje po Europie: w Londynie widzi władzę pieniądza, we Włoszech zdradę kochanki, w Watykanie papieża, który potępia walczących Polaków. Na szczycie Mont Blanc postanawia poświęcić się dla ojczyzny. W Warszawie, podczas koronacji cara na króla Polski, namawia spiskowców do zamachu. Gdy spisek odrzuca jego plan, idzie zabić cara sam, ale mdleje u drzwi sypialni, pokonany przez strach i wyobraźnię. Trafia do szpitala wariatów, a potem przed pluton egzekucyjny. Utwór kończy się w chwili, gdy adiutant wiezie ułaskawienie, a oficer podnosi rękę do strzału. Dramat ma Przygotowanie, Prolog i trzy akty. Na maturze lektura obowiązuje w całości, więc pomyłka w tym, czy Kordian zabił cara albo jak kończy się utwór, może dać zero punktów za wypracowanie.

Streszczenie

Przygotowanie dzieje się w noc, gdy zaczyna się XIX wiek. W chacie Twardowskiego w Karpatach diabły w kotle tworzą przywódców, którzy w przyszłości poprowadzą polskie powstanie: każdy ma wadę, przez którą sprawa przegra. Przerywa im głos z nieba. W akcie I piętnastoletni Kordian nudzi się, słucha opowieści starego sługi Grzegorza i cierpi z powodu miłości do Laury. Laura go lekceważy, a Kordian strzela do siebie. W akcie II, kilka lat później, Kordian podróżuje. W Londynie przekonuje się, że wszystko jest na sprzedaż, we Włoszech porzuca go kochanka Wioletta, gdy Kordian traci majątek, a w Watykanie papież odmawia błogosławieństwa dla polskiej ziemi i potępia walczących Polaków. Na szczycie Mont Blanc Kordian ogłasza hasło „Polska Winkelriedem narodów” i postanawia działać. W akcie III car koronuje się w Warszawie na króla Polski. W podziemiach katedry spiskowcy pod wodzą Prezesa głosują nad zabiciem cara i większość jest przeciw. Kordian, który ma tej nocy wartę w zamku, idzie zabić cara sam, ale Strach i Imaginacja odbierają mu siły i pada zemdlony u drzwi sypialni. Trafia do szpitala wariatów, przeskakuje konno piramidę z bagnetów i zostaje skazany na śmierć. Wielki książę Konstanty wymusza na carze ułaskawienie, ale dramat kończy się, zanim wiemy, czy adiutant zdążył.

Główni bohaterowie

  • Kordianwrażliwy i marzycielski, samotny i znudzony życiem, szuka wielkiej idei, której mógłby oddać życie
  • Grzegorzwierny i oddany Kordianowi, dawny żołnierz, uczestnik wypraw napoleońskich, gawędziarz
  • Laurachłodna i wyniosła, traktuje Kordiana jak dziecko, rozsądna
  • Prezesrozważny i ostrożny, przeciwnik zabójstwa, szanowany przez spiskowców
  • Carokrutny i podejrzliwy, pogardliwy wobec Polaków, przebiegły i zimny
  • Wielki Książę Konstantyporywczy i brutalny, okrutny wobec Polaków, zarazem szanujący odwagę
Wszyscy bohaterowie →

Motywy

Poświęcenie za ojczyznę
Na Mont Blanc Kordian odnajduje cel życia w haśle „Polska Winkelriedem narodów”: jak szwajcarski rycerz, który zebrał dzidy wrogów we własną pierś, naród ma cierpieć za innych.
Młodość, nuda i samobójstwo
Piętnastoletni Kordian rozmyśla o młodym samobójcy i czuje, że jego życie jest puste.
Wędrówka i rozczarowanie światem
Podróż w akcie II to droga od złudzeń do pustki.
Papież i polityka
Papież wita Kordiana jako potomka Sobieskich, ale radzi Polakom modlić się i czcić cara.
Spisek i wahanie
Spiskowcy w podziemiach kościoła św.
Strach i wyobraźnia
W zamku Kordiana pokonuje nie straż, tylko on sam.
Szaleństwo
Car każe rozstrzelać Kordiana, jeśli żołnierz nie oszalał.
Siły diabelskie w historii
W Przygotowaniu diabły warzą w kotle przywódców przyszłego powstania.
Lud wobec władzy
Lud na placu przed zamkiem drwi z koronacji, przekręca hymn na „Boże, pochowaj nam króla” i rozrywa sukno z estrady.
Wierność sługi
Grzegorz wychowuje Kordiana, opowiada mu o Kazimierzu i znajduje go rannego w lesie.
Wszystkie motywy →

Błędy, za które dostaniesz zero

  • Błąd: Kordian zabił cara w jego sypialni.

    Jak jest w lekturze: Kordian nie zabił cara. Strach i Imaginacja pokonały go i padł bez czucia u drzwi sypialni. (Akt III, Scena 5)

  • Błąd: Kordian ginie rozstrzelany na oczach ludu.

    Jak jest w lekturze: Zakończenie jest otwarte: adiutant wiezie ułaskawienie, a oficer podnosi rękę do strzału. Nie wiemy, czy Kordian zginął. (Akt III, Scena ostatnia)

  • Błąd: Spiskowcy przegłosowali zabicie cara.

    Jak jest w lekturze: Za zamachem głosowało tylko pięciu, a stu pięćdziesięciu było przeciw. (Akt III, Scena 4)

  • Błąd: Prezes namawiał spiskowców do zabicia cara.

    Jak jest w lekturze: Prezes odradzał zabójstwo. Do zamachu namawiał Podchorąży, czyli Kordian. (Akt III, Scena 4)

  • Błąd: Papież pobłogosławił Polaków walczących o wolność.

    Jak jest w lekturze: Papież odmówił błogosławieństwa i potępił walczących Polaków, a Polakom kazał czcić cara. (Akt II)

  • Błąd: Na Mont Blanc Kordian nazywa Polskę Chrystusem narodów.

    Jak jest w lekturze: Kordian mówi: „Polska Winkelriedem narodów”. Polska jako Chrystus narodów to idea z III części „Dziadów” Mickiewicza. (Akt II)

  • Błąd: Laura odwzajemniła uczucie Kordiana.

    Jak jest w lekturze: Laura traktowała Kordiana z góry i odjechała, a on przyłożył pistolet do czoła. (Akt I, Scena 2)

  • Błąd: Wioletta została z Kordianem, choć stracił majątek.

    Jak jest w lekturze: Wioletta odeszła, gdy koń padł, a Kordian przyznał, że zgubił złote podkowy, swoje ostatnie pieniądze. (Akt II)

  • Błąd: Kordian nie przeskoczył bagnetów i zginął na placu Saskim.

    Jak jest w lekturze: Kordian przeskoczył piramidę z bagnetów i przeżył. Dopiero potem car kazał złożyć sąd wojenny. (Akt III, Scena 7)

  • Błąd: Car sam z siebie ułaskawił Kordiana.

    Jak jest w lekturze: Ułaskawienie wymusił wielki książę Konstanty, który oddał carowi szpadę w kłótni. (Akt III, Scena 9)

Krzyżówka

Kliknij kratkę albo hasło i wpisz odpowiedź. Postęp zapisuje się w tej przeglądarce.

1 poziomo: Autor „Króla Leara”

Poziomo

Pionowo

Krzyżówka do druku

Podaj e-mail, a plik PDF z krzyżówką pobierze się od razu. Rozwiązanie jest na osobnej stronie.

Administratorem danych jest Edubite Sp. z o.o. Cel, czas i Twoje prawa opisuje polityka prywatności.